Hot Chocolate - Man to Man (1976)

Met dank aan gaucho voor diens aanvulling bij het vorige album van Hot Chocolate ga ik verder met hun derde schijf.

Medeoprichter en co-schrijver van de nodige nummers van Hot Chocolate Tony Wilson had bij het verschijnen van Man to Man de band verlaten, waarmee de groep van een sextet naar een kwintet slonk. De baspartijen werden vanaf nu allemaal gedaan door percussionist Patrick Olive. Het thema 'van man tot man' stond bij dit album centraal. Wellicht toepasselijk voor MuMe, waar de meerderheid van de bijdragen toch al van het mannelijk geslacht afkomstig is? Tegelijkertijd is dit een album waarbij de vijf Britten hun best deden de (Amerikaanse?) dames te bereiken.

De Nederlandse versie van Wikipedia noemt de groep een discoband, een kwalificatie die de plank mis slaat. Ook op dit album komt dit genre weliswaar langs, maar vaker klinken soul, pop en funk.
Vijf nummers vind ik helemaal fijn: Living on a Shoe String begint met funkgitaar en blazers en een keyboard. Opvallend is dat de plek van de toetsen wat groter is geworden; Man to Man is vooral pop, met een solide gitaarlijn en ingetogen blazers; met Sex Appeal klinkt weer funk en wordt een bij de vrouwen aantrekkelijke meneer uit Bel-Air of Beverly Hills bezongen - de band mikte weer nadrukkelijk op de Amerikaanse markt, of wellicht is de tekst het gevolg van eigen observaties? Dampende funk hoor ik in Harry, mede dankzij de lage toetsenriff en Seventeen Years of Age is een soulballade met popinvloeden, strijkers en diepe bassynthesizer, zijn tijd vooruit. Mede dankzij toetsenist Larry Ferguson vernieuwde de groep het geluid.

Bij de bonustracks, in 2009 verschenen, hoor ik een zesde favorietje: disco klinkt in Eyes of a Growing Child, waarin ook de elektrische gitaar van Harvey Hinsley en conga's de sfeer maken.
Errol Brown schreef met het vertrek van Wilson de meeste muziek, al staat er met You Could've Been a Lady nog een nummer van laatstgenoemde op de plaat. Het is een lekker soulnummer maar het gitaarlijntje wordt me te vaak herhaald.

Man to Man is Hot Chocolates derde prima album op rij; de kwalificatie 'singleband' gooi ik daarmee definitief in de prullenbak, omdat de groep beduidend meer dan dat was. Van dit album werden bovendien de singles noch in Nederland, noch in Vlaanderen een succes, in het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten was het singlesucces matig. Als album echter nog altijd een stevige zeveneneenhalf voor mij, die ik in 3,5 sterren vertaal.