Prince - The Chocolate Invasion (2004)

Ook dit album ken ik nu in zijn geheel. Het stamt uit de periode dat Prince experimenteerde met het uitbrengen van albums via internet om zo niet gebonden te hoeven zijn aan platenmaatschappijen (hoezo is Radiohead origineel?).
When Eye Lay My Hands On U opent dit album op een gospelachtige manier. We kennen dit soort wat epische rock-ballads wel. Zeker niet verkeerd te noemen en het is alvast een prima begin.
Judas Smile is funky en klinkt ontspannen. Jammer dat prince op zijn laatste reguliere albums soms zo geforceerd overkomt want hij kan het wel. Geen hemelbestormende compositie maar toch wel beter dan veel ander later werk.
Supercute klinkt ook losjes en is een midtempo nummer. Aardig maar het doet me niet zo heel veel.
Underneath The Cream gaat nog een tandje lager en vind ik soms wat te glibberig. Het is de kant van Prince die ik altijd wat minder heb gevonden. Gelukkig blijft het hier nog wel binnen de perken waardoor ik er nog best van kan genieten maar een favoriet is het zeker niet.
Sex Me, Sex Me Not is funky en een stuk avontuurlijker dan wat we op b.v. een Planet Earth horen.
Vavoom noemde ik al. Het blijft een lekker poppy nummer met de nadruk op gitaren. Opvallend is wel dat ik dit een zeer leuk nummer vind terwijl het zo op Planet Earth had kunnen staan. Het had gelijk een favoriet van dat album geweest
High bevat heerlijke Prince-ingrediënten: funky gitaarlicks, prima synths en gelaagde koortjes die weer alle hoogtes in gaan.
The Dance kennen de meesten wel van 3121. Hier staat hij ook op alleen is de instrumentatie hier wat anders. Ik ben er nog niet uit welke versie ik nu mooier vind. Soms neig ik eigenlijk naar deze.
Gamillah is een warme instrumentale ballad met jazzy invloeden. Te veel pop om bijvoorbeeld op Xpectation te zetten, maar hier past het wel goed tussen. Het bluesy / jazzy gitaarspel van Prince is best aangenaam. Voor mij persoonlijk kan dit nummer er net mee door. Het neigt me net iets te veel naar glibberige liftmuziek.
U Make My Sun Shine met Angie Stone is uitstekende soul en is nog apart op single verschenen.
Zoals ik al zei: aardig.
Jammer dat er hier en daar wat nummers tussen zitten die het niveau wat omlaag halen want de overige nummers zijn meer dan uitstekend. Hierdoor net geen 4*, maar een 3,5*.

Een internet release van Prince in de, voor het grote publiek, onzichtbare jaren. Prince ging na een aantal instrumentale jazz uitstapjes weer grotendeels alleen de studio in en dit was het resultaat. Vanaf 2e helft jaren 90 probeerde Prince zijn muziek vaak van een frisser, moderner jasje te voorzien. Dat lukte, maar het werd niet per definitie ook beter.

When Eye Lay My Hands On U
We beginnen met het beste nummer van het album. Prince is vocaal in bloedvorm en pingelt er ontspannen op los op zijn gitaar. Santana wordt genoemd en daarna laat Prince horen dat hij niet onder doet voor deze gitaargrootheid. Dit is misschien wel 1 van de betere Prince tracks van de 21e eeuw.

Judas Smile
Heerlijke partytrack. Met name deel 2 is fantastisch, waar Prince ook gelijk zijn zwarte bewustzijn weer laat horen: The Chocolate Invasion starts here! In deze geluidsinvasie is de bas verrukkelijk.

Supercute
Luchtig tussendoortje. Prince verstaat de kunst relatief vluchtige nummers van een verborgen extra dimensie te voorzien. Luister goed naar de gitaar op de achtergrond.

Underneath The Cream
Tekstueel een Prince zoals we hem goed kennen en ik hem graag hoor. Muzikaal is het helaas een stuk minder spannend.

Sex Me, Sex Me Not
Een stuk platter dan de voorganger en dat is jammer. Prince is juist goed in subtiliteit en dat mist hier echt. Extra teleurstellend dat het ook muzikaal niet fantastisch is.

Vavoom
Typisch Prince gitaarrock in de stijl van o.a. Peach en Cream, maar wel 1 van de minderen in zijn soort. Luistert lekker weg, maar ik ben het net zo snel weer vergeten.

High
Tsja, typisch R&B nummertje waar ik bij Prince meestal niet veel mee kan. Hij zingt lekker, maar het heeft veel te weinig om het lijf.

The Dance
Veel te glad nummer, dat later in een verbeterde versie op 3121 verscheen.

Gamillah
Toch nog even laten horen dat de instrumentale nummers nog niet helemaal uit zijn systeem zijn, maar dit is toch behoorlijk teleurstellend, qua niveau. Gelukkig blijf ik wakker voor de afsluiter.

U Make My Sunshine
Een duet met Angie Stone en dit nummer maakt de matige 2e helft van dit album enigszins goed. De zang van Prince en Angie is heerlijk, de koortjes perfect en de gospel sfeer bevalt me goed. Enige minpuntje is dat het met 7 minuten wat aan de lange kant is.

Al met al was het mooi om Prince zijn stem ook weer bij de muziek te horen, maar zakt het album na een sterk begin toch wel gevaarlijk hard in. Het is allemaal wat te braaf en daardoor blijft het niet echt hangen.