Modest Mouse - The Lonesome Crowded West (1997)

Long distance dronk ! geweldig nummer voor in de auto!
Net als Shit Luck, Convenient parking en Styrofoam Boots. alhoewel ik het bonus trackje op dat nummer nog beter vind!

Moeilijk in te komen maar naar een paar keer doorluisteren word het verslavend.

Hoogtepunten zijn Jesus Christ Was An Only Child (krijg deze maar weer eens uit je hoofd als ie er eenmaal inzit), Long Distance Drunk en Shit Luck.

geweldig album, heerlijke muziek en zalige teksten

Was dit hun eerste écht goede album, of is dit slechts goed, in vergelijking met andere geniale albums van MM?

'This is a long drive' was al geniaal, dit album doet er nauwelijks voor onder.

Jemig, Modest Mouse heeft weinig mindere albums afgeleverd, hè?

In het begin vond ik het niet speciaal, maar hoe meer je luistert hoe meer hij groeit. Trailer Trash is zalig

Hoe geweldig het eerste nummer al is, onorthodox, en meeslepend tot aan de laatste tonen, met die puike dramamine-verwijzing op het laatst. En dan Hearts Cook Brain, een nummer dat intetogen en breekbaar gezongen is, terwijl er een heerlijke gitaarrif dwars doorheen zeurt. Convenient Parking is ook een loeisterk nummer, de opzwepende drums, het schreeuwerige refrein, het coupletje dat op het einde op briljante wijze uitgesponnen wordt.

Het vierde nummer, Lounge (Closing Time), laat ineens een andere kant van Modest Mouse zien. Waar de rest van de nummers vooral doen denken aan Pixies en Pavement, had dit een composite Gang Of Four kunnen zijn. Het nummer kabbelt wel op een wat vreemde incoherente wijze voort, maar dat went wel na wat luisterbeurten.

Na het niet al te memorabele country-hosnummer Jesus Christ was an only Child, volgt het hart van de CD met drie geniale nummers. Doin' The Cockroach heeft een geweldige opbouw, de rauwe ouwe Modest Mouse sound komt hier middels geniaal gejam optimaal naar voren. Cowboy Dan is een cultnummer onder MM-fan met mooie doordachte lyrics. Ook Trailer Trash leunt in eerste instantie op zijn mooie lyrics, maar in het slot van het nummer wordt de luisteraars nog op een kippenvel veroorzakende kakafonie beloond.

De twee daaropvolgende nummers deinen haast ongemerkt voort, maar daarna worden we weer flink wakker geschud door Shit Luck. Godallejezus, wat een nummer. Brock schreeuwt een paar willekeurige rampsituaties door de microfoon, telkens opgevolgd door een zwaar overdreven emo-rif. Het is volgens mij ook een nummer dat een beetje de spot wil drijven met de emo-scene, omdat het er zo schandalig dik bovenop ligt. Hoe dan ook, het nummer doet me altijd denken aan de Wouter Bos in de laatste week van de verkiezingen . Hoe alles faliekant mis kan gaan.

Na het strakke tien minuten durende nummer Truckers Atlas, stelt Brock zich op als drinkebroeder in een leeg leven, en als misantropische pessimist in respectievelijk Polar Opposites en Bankrupt On Selling. Die laatste hoort bij de mooiste verdrietige nummers die ik ooit gehoord heb.

Het slotnummer is een alt-country nummer met een erg aanstekelijke zanglijn. Brock zingt over een misantropische filosoof in een café. Een beeld dat goed in het album past. Lange verlaten wegen, eenzaamheid, vergankelijkheid van kleine gemeenschappen door globalisering, dat zijn associaties die het pre-2000 Modest Mouse opriep. Het slotnummer mondt uiteindelijk uit in een drie minuten drumdemonstratie. De plotse tempoversnelling die daaraan voorafgaat laat je de eerste keer dat je die hoort faliekant de pleuris schrikken, maar dat is/was Modest Mouse. Onorthodox, intelligent, verrassend, verdrietig, ontoegankelijk. Jammer dat dit album zo wordt ondersneeuwd door hun - weliswaar meestendeels fantatsische - nieuwe materiaal.

Godver, toen ik ik dit bericht typte wilde ik eigenlijk alleen iets zeggen over het eerste nummer .

Dus: speciaal voor de Wouter Bos/ Shit Luck-fans: http://www.youtube.com/watch?v=bGucL9D6yw0.

Cowboy Dan is toch wel mijn favoriete nummer van deze uitstekende plaat, hoe dat refrein na een korte stilte terugkomt is prachtig.

Cowboy Dan's a major player in the cowboy-scene

heel goed album van modest mouse, misschien net dat tikkeltje minder dan zijn opvolger maar toch, wat een geluid , wat een energie, heel coherent maar toch zijn de meeste nummers afzonderlijk goed beluisterbaar
trailer trash is het beste nummer ooit van modest mouse
enjoy

Een zwaar tof album Lekker rockend, toffe teksten, ik word er gewoon heel blij van Waar ik The Moon & Antarctica ietwat wisselvallig vond, vind ik dit album van een constant en hoog niveau. Ik hoop dat ik met dit album, dat de komende weken vaak de weg naar mijn cd-romlaatje (ja, ik heb inderdaad geen cd-speler) gaat vinden, de winter wat uit kan stellen, ook al klinkt deze zin zeer pretentieus. Vergeef me hiervoor. Het is gewoon een woei- en herfstachtig album en de herfst is cool met al die mooie kleuren en atmosferen, als het tenminste niet regent als je naar school fietst. Ok, dit was het.

het is en blijft een geweldig album, een terechte plaats bovenaan mijn top10

met als favorieten:
Cowboy Dan
Lounge (closing time)
Truckers Atlas

hoop echt dat ze ooit nog een album maken dat weer wat meer richting deze gaat..

"I got mine but I want more!"

Weinig kans dat ze nog eens iets maken in deze trant, Mark DJ. Gelukkig duiken nummers als Truckers Atlas en Teeth Like God's Shoeshine vaker en vaker op in de setlist, het lijkt me echt ultiem om die nummers ooit live mee te maken .

dat lijkt mij ook echt geweldig! ik hoop dat ze nog is naar nederland komen en dat ik dan wel kan... lijkt me echt geweldig!

Erg lekker album. Het is duidelijk geinspireerd op Pavement, maar dat boeit natuurlijk niet als het zo goed gedaan is. Ik vind het album wel te lang. Er had best wat gesnoeid mogen worden zodat je op een acceptabele 50 minuten uitkomt. Nu kan ik dit album nooit volledig luisteren als ik met de trein ga.

Maar ach, er zijn ergere dingen in de wereld. Je kan ook heel erg moeten poepen als je in de bus zit.

4*

Ondanks het feit dat ik misschien bij de oudjes van de MuMe gebruikers ben, kan ik toch vele muziek stijlen aan en moet het niet altijd muziek van 'vroeger' zijn. Integendeel, Modest Mouse kan mij heel goed bekoren, die typische opzwepende, tempowisselende, soms schreeuwende muziek afgewisseld met iets rustigere, maar blijvend rauwe nummers, zorgen ervoor dat hun albums pareltjes zijn. Het enige nummer op deze cd die mij iets te 'luidruchtig' klinkt is Shit Luck. Daar tegenover is Cowboy Dan mijn absolute favoriet! Niets dan lof voor een super album en een overtuigende 4,5 sterren!!!

Toch mijn favoriete Modest Mouse hoor. Dingen als Jesus Christ Was an Only Child, Truckers Atlas en Shit Luck blijven fantastisch. Hoogtepunt is Trailer Trash, wat mij betreft het beste nummer van de heren. Alleen jammer dat de opener niet zo sterk is als Dramamine (van het album ervoor) of 3rd Planet (van het album erna). Maar toch... ze blijven fascineren. Die albumtitels ook, briljant.

4,5*.

Haha, mijn god. Kwam er gisteren dus pas achter dat dit album niet The Lonesome Crowded Nest heet maar The Lonesome Crowded West. En dat terwijl ik deze van alle MM's toch wel het liefste en meeste draai.

Zeker een van de beste uit het jaar 1997. Niets dat maar verveeld, in tegen deel zelfs. Hier en daar wat verbluffends op te vinden

Als je deze niet kent, ga ze dan snel opzoeken

Jongens, jongens, jongens, wat isCowboy Dan toch een ge-wel-dig nummer. Of Teeth Like God's Shoeshine! Anno vandaag stiekem toch wel de beste Modest Mouse-opener... En nog een nieuwe favoriet: Doin' The Cockroach. Briljant. Eigenlijk hé, is dit gewoon de beste Modest Mouse en verdient-ie keihard vijf sterren. En dat krijgt-ie dan ook van mij.

Klinkt geweldig! Ben eerder uitgekomen bij Polvo en dat heeft wel raakvlakken moet ik zeggen. Vooral het gitaarspel doet me eraan denken. En dan die hoekige zang erbij. Fijne herontdekking!

Ben bij modest mouse uitgekomen via een zeer lovende review over the moon & antartica wat inderdaad na veelvuldig luisteren een werkelijk magistrale cd is.

Daarna we we're dead before the ship even sank tot me genomen en moet zeggen dat ik dat ook een fantastische cd vindt. Een tikkeltje ondergewaardeerd zelfs mischien.

Vervolgens moest ik Modest Mouse live zien en kwamen ze bij into the great wide open. Waar ze echt ontzettend goed waren.

En nu dan is the lonesome crowded west niet meer van mp3 speler weg te slaan. Wat een cd! Van begin tot eind spelen ze met zoveel passie. En de kwaliteit handhaven ze gewoon eventjes gedurende 15 nummers.

Wat een band!

Absoluut. Live niet te onderschatten zelfs. Echt vakwerk!!! En hoe ze Teeth Like God's Shoeshine maakten. ONGELOOFLIJK!!! Voor mij nog altijd mijlenver het beste nummer dat ze uit hun sloffen toverden.

Grappig dat je dat zegt. Het is vindt ik een erg moedige opener voor een album. Bijna 7 minuten lang en dan ook nog best complex met ritme wisselingen en zo. voor mij nog niet 1 van de beste nummers van Modest Mouse. Voor nu zijn dat nog steeds met name nummers van the moon waar ik mee begonnen ben. Ik sluit niet uit dat dit nog gaat veranderen.

Dat maakt modest mouse mischien wel extra tof. Dat cd's als the moon en deze je zoveel te bieden hebben. Elk nummer is een wereld op zich die het onderzoeken waard is.

Mooi verwoord, die laatste zin. Dat maakt deze band ook zo boeiend. Prachtig vakwerk uit de bakermat US and A

Al een tijd aan het luisteren. Ik vind er nog niet veel aan, die stem weerhoud me er van om echt in de muziek te gaan zitten. Gezien de mensen die dit beluisteren, wil ik dit op zijn minst eerst goed begrijpen voor ik hem achter laat. Cowboy Dan ben ik inmiddels wel aardig aan gewent en klinkt ook wel lekker maar nog vind ik het een lastig album. nog tips?

Er is wel een tip dat je kan gebruiken. Vooral te gebruiken bij platen die meer dan een uur duren. Dat is een indeling maken.

Voorbeeld:

1.Teeth Like God's Shoeshine (6:53)
2.Heart Cooks Brain (4:02)
3.Convenient Parking (4:08)
4.Lounge (Closing Time) (7:03)

Beluister de eerste 4 nummers herhaaldelijk in één of meerdere dagen. Van zodra je ze onder de knie hebt, de volgende 4 nummers herhaaldelijk en uiteraard apart beluisteren.

5.Jesus Christ Was an Only Child (2:36)
6.Doin' the Cockroach (4:18)
7.Cowboy Dan (6:14)
8.Trailer Trash (5:49)

Eens je deze onder de knie hebt kun je de eerste 4 en bovenstaande 4 nummers samen beluisteren. Daarna volledige links laten liggen en starten met nummer 9, 10, 11 en 12.

9.Out of Gas (2:31)
10.Long Distance Drunk (3:42)
11.Shit Luck (2:22)
12.Truckers Atlas (10:57)

Zelfde manier voor de laatste nummers.

13.Polar Opposites (3:29)
14.Bankrupt on Selling (2:53)
15.Styrofoam Boots / It's All Nice on Ice, Alright (6:53)

Voordeel daarvan is dat je die nummers tussen 2 platen door kunt beluisteren. Zo af en toe. Dan forceert ge den boel niet en dan kan je het best de plaat begrijpen. Voorzichtig de plaat laten opbouwen zou ik zeggen.

Voor mezelf is dat altijd de beste manier gebleken.

En daarnaast moet je natuurlijk wel mee kunnen gaan in de haast schuimbekkende boosheid die Brock tentoonspreidt over suburbanisering, asfaltering en oeverloos gelul op tv .

in Trailer Trash ook al de briljante opening zinnen:
Eating snow flakes with plastic forks
And a paper plate of course, you think of everything
Short love with a long divorce
And a couple of kids of course, they don't mean anything
Live in trailers with no class
Goddamn I hope I can pass high school means nothing
Taking heartache with hard work
Goddamn I am such a jerk, I can't do anything