Kingfisher Sky - Feeding the Wolves (2024)

Veel variatie dit keer, maar helaas gaat de stijl van de muziek herhaaldelijk richting folkmuziek, iets waar ik bijzonder weinig mee heb. Daarnaast trek ik de zang van Judith Rijtveld ditmaal ook minder goed dan op eerder werk. Tegen het einde van het album komt de band sterk voor de dag met fijne tracks als Embrace The Moment en Vertigo, maar tot die tijd is het behelpen. Ook productioneel knalt de boel niet bepaald de speakers uit.

Nu houd ik wat meer van folkmuziek denk ik dan mijn voorganger, maar wat de productie betreft moet ik hem volledig gelijk geven. En dat is wel dusdanig storend bij een dergelijk afwisselend album dat dat een gedeelte van de beleving en dus kwaliteit weghaalt, want het is gewoon lastiger er inkomen als je steeds denkt, het klinkt niet helemaal lekker.