Avantasia - Here Be Dragons (2025)

Mijn review op Zware Metalen:

Sinds het debuut in 2001 heeft Tobias Sammet met zijn project Avantasia een indrukwekkende discografie opgebouwd. De beide Metal Opera-albums leunden nog zwaar op de powermetaltraditie die is gestart door Helloween, maar gaandeweg werden de albums pompeuzer, orkestraler en verdween de powermetal naar de achtergrond. Wat op elk album bleef, is de indrukwekkende line-up aan gastzangers. Ook op het tiende album Here Be Dragons trekt Tobias weer een blik met geweldige vocalisten open. De meeste daarvan hebben we al eerder op albums van Avantasia gehoord. Nieuwkomers zijn Tommy Karevik (Kamelot), Kenny Leckremo (H.E.A.T.) en Adrienne Cowan (Seven Spires, zong al wel live bij Avantasia).

Opener Creepshow is kort maar krachtig, laat een – voor Avantasia-begrippen – directer en minder bombastisch geluid horen en lijkt een knipoog naar de hairbands uit de jaren ’80. Het directe en wat drogere geluid van dit nummer zet de toon voor het hele album, dat in vergelijking met recente albums behoorlijk minder opgezwollen klinkt.

Na het kortste nummer volgt in het titelnummer met negen minuten het langste nummer van de plaat. Hierop laat Geoff Tate als gastzanger horen nog steeds over een stel prima stembanden te beschikken. Natuurlijk heeft hij niet meer de kracht van zijn topjaren, maar hij heeft zeker niet aan zeggingskracht ingeboet. Here Be Dragons is een heerlijk gedragen midtemponummer en een van de betere van het album.

Vanaf het navolgende The Moorlands At Twilight begint het album helaas een beetje als een kleurplaat te voelen. De schetsen van de nummers hebben we al zo vaak gehoord, alleen worden er nu andere kleuren gebruikt. Op The Moorlands At Twilight doet Tobias de tijden van The Metal Opera enigszins herleven en wie vraag je om een powermetalnummer met rollende dubbelbassdrums in te zingen? Natuurlijk maakt Michael Kiske hier zijn opwachting. Tommy Karevik kan het belegen klinkende The Witch niet redden en het energiek klinkende Phantasmagoria recycled stiekem toch wel veel eerdere ideeën uit het repertoire van Avantasia.

Op kant B revancheert Sammet zich enigszins. Het retro klinkende Bring On The Night doet erg aan het werk van Jim Steinman (o.a. Meat Loaf) denken en klinkt dankzij het toetsenwerk en gitaargeluid als een tijdreis terug naar de jaren ’80. Op dit album voelt dit nummer als een frisse wind, na wat mindere nummers. Ook de heerlijke openingsriff van de energieke Unleash The Kraken houdt de luisteraar bij de les. Wat een lekkere headbanger is dit!

Helaas voltrekt de keerzijde van dit album zich op vergelijkbare wijze als het eerste deel, al vallen de zangprestaties van Kenny Leckremo op Against The Wind en Roy Khan in het afsluitende nummer in positieve zin op. Helaas kunnen ze niet voorkomen dat de nummers wel erg inwisselbaar klinken.

Ondanks de minpunten van dit album denk ik dat Avantasia-fans zich aan Here Be Dragons zeker geen buil zullen vallen. Daarvoor levert Sammet genoeg kwaliteit.