Hanson - This Time Around (2000)

Mooie pop cd met rock, soul en zelfs gospelinvloeden van de broertjes Hanson. Deze cd was de opvolger van het hitalbum Middle of Nowhere en bewijst dat Hanson hun Mmmbop-imago ontstegen is. Gewoon een lekkere plaat met sfeervolle liedjes.

Het is altijd aardig één op één de ontwikkelingen van een band te volgen, vooral als ze zo jong zijn begonnen als de broertjes Hanson. Starten op zo'n jonge leeftijd is overigens om meer redenen een vloek.
Nadat je door volwassen publiek volledig wordt genegeerd, is de kans levensgroot aanwezig dat het lang duurt voor iedereen je een beetje ziet staan. Als ze dat dan nog willen, want je wordt nooit meer de New Kid in Town. Je wordt altijd vereenzelvigd met het moment waarop je begon in de muziek.

En wat heb je dan na een x-aantal jaren nog te brengen dat het gemiddelde rockpubliek nog leuk vind. Het vervolg is niet ondenkbeeldig, dat het een glijdende schaal naar beneden gaat worden. Een paar misstappen zijn snel gemaakt, als het muzikale kruit is verschoten.

Verdienen deze jongens een dergelijke constatering op dit tweede album. Of hebben ze erg hun best gedaan hun jeugdige leeftijd te verhullen, zodat het meer klinkt als een volwassen rockalbum van een jonge band. Ook dat is natuurlijk een ontwikkeling.

In mijn herinnering, lag het enthousiasme op dit album wat lager dan wat de heren op hun debuut lieten horen maar dat lijkt toch mee te vallen. Natuurlijk laten ze op This time Around een meer volwassen geluid horen in vergelijk met het debuut. Ik vind ook de productie een stuk beter, het geeft een behoorlijk transparant geheel. En ze hebben ook de tijd genomen een mooie selectie aan songs te kiezen. Dat wil zeggen. Lekker tempo, aantrekkelijke melodie. En de bengel Taylor Hanson die de vocalen als een ervaren rockartiest uit z'n mouw schudt.

Ik ben meer van het snelle, stevigere geluid van de broertjes. De mannen kunnen ook superzoete ballads maken maar houden hier de voet, op een enkele song na, behoorlijk op het gaspedaal.

Ondanks de positieve ontwikkeling, is dit album blijkbaar niet waar het platenkopende publiek van het eerste album op zat te wachten. Dat kan aan de andere kant ook als positief worden ervaren, ze geven niet toe om een kopie van het eerste, succesvolle, album te maken. Terecht ook.

Maar zie hoe snel het kan gaan. Het debuut haalde moeiteloos de eerste plaats. Dit album viel al terug naar plek 19 en het derde album kwam niet hoger dan 25. Sinds 2004 komen de broers bij tijd en wijle nog terug in de Amerikaanse albumlijsten. Ergens in de onderste regionen. Dan heb je inderdaad te vroeg gepiekt. Maar vraag mij niet hoe dit had kunnen worden voorkomen, anders dan gewoon eerst eens een tijdje op school te hebben geoefend. Met twintig en een eerste album word je al gelijk heel anders aangekeken.