Antimatter - Parallel Matter (2025)

Besteld! Maar.... sinds wanneer komt Antimatter uit België?
Edit: Correctie ingediend.

Categorie metal is vatbaar voor correctie

Scherp, beide zijn inmiddels vlug aangepast, dankjulliewel!

Hij doet ook weer een zaal of 5 aan door Nederland verspreid. Misschien iets voor jou. Live is het nog net even iets beter

Beetje jammer dat dit alleen de home recordings van Mick Moss zijn. Had die van Duncan ook wel willen horen. Maar die twee kunnen niet zo goed meer door één deur geloof ik, dat zal er ongetwijfeld wat mee te maken hebben.

Dit was naar aanleiding van dat België stond vermeld in plaats van Verenigd Koninkrijk als land van herkomst. Helaas zijn de concerten allemaal net iets te ver weg voor mij. Maar de cd zal aanstonds wel op de mat vallen. Hoop ik.

Het zijn ruwe schetsen en vroege modellen. Maar er zijn ook nieuwe inzichten. Het is werk uit de veelkleurige klei- en boetseerdoos van Mick Moss. Kortom, Parallel Matter is een drieluik afkomstig uit het rariteitenkabinet van Antimatter.

Heathen, Breaking the Machine, Paranoid Carbon en Redshift kennen we natuurlijk allemaal van het album A Profusion of Thought uit het jaar 2022. En dat album was eigenlijk al een verzameling bewerkingen en outtakes overal vandaan. Monochrome is gewijzigd teruggekeerd van Fear of a Unique Identity (2012). Het nummer Angelic vinden we na goed zoeken terug op Saviour (2001). Maar dit nummer heeft een dusdanige metamorfose ondergaan, dat ik het bijna voor een nieuw liedje aanzag. Verder vinden we op deze verzamelaar enkele live versies en zo kan ik nog wel even doorgaan. O ja… dan rest ons ook nog een cover van The Rolling Stones.

Ik moet de derde cd nog inspecteren. Want Prototapes: The Home Recordings 1995-99 komt niet als digitale download of via streaming beschikbaar. Dus kan ik deze liedjes op dit moment nog niet beluisteren.

Het voelt altijd heel speciaal om een cd van Mick Moss te mogen ontvangen.

Vandaag is Parallel Matter met de 'embossing' oftewel een verhoogde opdruk in goudkleurig inkt op een donkere ondergrond en de cd Prototapes: The Home Recordings 1995-99 in een anderskleurig insteekhoesje het huis binnen komen rollen. Alhoewel, de aanduiding 'monochroom' is hier beter op z'n plaats. Er zit verder een los kaartje bij met dezelfde Parallel Matter gouden opdruk maar dan plat. Met een bedankje op de achterzijde, een nummer en een heuse handtekening van Mick.

Tot zover een simpele beschrijving betreffende de inhoud van het pakketje.

Alicia is voorlopig weer even zoet.

Voortkabbelende tegenvaller wat het optreden van gisteren in Victorie weerspiegeld. De energie van de mannen werd flink onderdrukt door het langzaam tikkende metronoom. Doe mij Black Market maar.

Antimatter maakt zelden of nooit blijmoedige muziek, maar ik zou deze verzamelaar van ruim anderhalf uur toch op zijn minst een behoorlijke ‘overload’ aan droefenis willen noemen. Na deze loodzware trip is de kans immers levensgroot aanwezig dat je aardig wat moeite moet doen om op je vrolijk gekleurde bankstel terug te keren. Als je tenminste nog op tijd uit dat zwarte gat kunt ontsnappen.

Verder is Parallel Matter meer een aanvulling op datgene wat ik reeds in de kast heb staan dan een overzicht van het meest aansprekende werk van Antimatter. Het is per slot van rekening geen ‘Best of Antimatter’ album.

Daar staat tegenover dat Prototypes: The Home Recordings 1995-99, ondanks de matige geluidskwaliteit, interessanter voor mij is dan bijna alles wat op Parallel Matter staat. Ook deze klanken zijn weemoedig van aard. Logisch, het is en blijft Mick Moss.

Maar de verpakking is ‘très chic'. En met dat leuke boekje vol foto’s en vooral tekst en uitleg kom ik deze sombere dag ook wel weer door.

Wat een heerlijke plaat. Deze muziek is goed te vergelijken met het zware werk van depeche mode (Ultra, Black Celebration). Afgelopen vrijdag gezien in de 'Kleine Willem' in Enschede. Was ook een prima concert. Vooral de uitvoering van Stillborn Empires was van hoog kippenvel gehalte. Na het concert mijn vinyl plaat Black Market laten signeren. Aardige vent Mick Moss, trouwens.

Vanavond gezien in Roermond. Na afloop heb ik dit album in huis gehaald en vond het erg leuk dat er een aparte cd bij zit met akoestische uitvoeringen van nummers die nog met een cassettedeck zijn opgenomen.
Er zijn slechts 2500 stuks van, stond op het bijgevoegde blaadje. Alleen al voor deze aanschaf loonde het om naar het concert te gaan.