Alice Cooper - The Last Temptation (1994)

Leuk album, alleen al door het nummer Lost In America: Cooper op z'n best.

cool album en zn eerste album als Christen volgensmij( makt voor mij net wat vetter)

Beter dan "Trash" en "Hey Stoopid", maar de echte comeback kwam pas in 2000 met "Brutal Planet". Genoeg aardige tracks, maar een echte klassieker staat er niet op ('Lost In America' komt in de buurt).

De laatste twee nummers zijn de beste van deze prachtige (weer andere stijl:p) plaat. Knalt van het eerste moment tot het allerlaatste uit je boxen. De combinatie hier ballad-keihard zit hier perfect.

Trash en Hey Stoopid zijn in mijn ogen sterke albums. Deze is een andere stijl dan de twee genoemde. Dit is een mooie conceptplaat die gewoon rockt. Chris Cornell van Soundgarden zingt ook mee op Stolen Prayer.

Voortreffelijk album!! Veel soberder dan z'n voorgangers en daardoor weer een compleet ander album. De produktie is veel meer 90's en dus ontdaan van alle overbodige franje en opsmuk wat de jaren 80 produkties zo kenmerkt.
Nummers als Stolen prayer, You're my temptation, Lullaby, It's me, Nothing's free, Cleansed by fire, Lost in America en Sideshow zijn pareltjes en kunnen zich meten met het beste wat The Coop heeft gemaakt naar mijn mening!

Erg goed album, en een beetje een return naar wat Alice in de 70'er jaren deed. Albums met veel sfeer, variatie en humor maken. Na de enigszins platte midden jaren 80 hardrock van de vorige albums, is dit een verademing. De beste man heeft zich op dit album herontdekt.

Het kan aan mij liggen, maar de coupletten van Lost in America zijn toch gewoon Fight for your right van the Beastie Boys?

Verrek, nu je het zegt! Daar heeft het inderdaad wel veel van weg

Fraai album. Aangeschaft omdat ik nogal gecharmeerd was van Lost In America en ik hoopte dat ik het nummer op de setlist van mijn coverbandje kon krijgen. Dat is helaas niet gelukt omdat mijn collega's vonden dat het teveel leek op Neil Young's Rockin' In The Free World . Enniewees, de rest van het album doet niet veel onder voor dit nummer. It's Me vind ik ook een echte uitschieter. Cooper is in staat om mooie ballads te componeren. Ik wist niet dat dit album na zijn bekering was gemaakt maar dat maakt mij persoonlijk niks uit.

Alice Cooper heeft enorm veel gastbijdrages gedaan bij andere bands. Dat Chris Cornell (Soundgarden) ook een deuntje met hem meezingt op Stolen Prayer is praiseworthy. Meestal heeft Cooper gast gitaristen, maar hier speelt Stef Burns die van Y&T over kwam waaien. It's me, Lost in America zijn ook prima tracks. Sideshow doet vermoeden dat het aloude theater van Alice weer geopend is. De rest ook maar eens meepikken dus.

Sterk album van Alice Cooper waarbij hij enigszins terugkeert naar de glamrock van de jaren '70 maar ook duidelijk invloeden uit de jaren '90 (grunge) in zijn sound brengt. De productie is ruw, het rockt stevig maar er staan ook enkele mooie ballads. Misschien nauwelijks echte uitschieters maar een afwisselend en evenwichtig album.

Laatst dit album ook weer eens geluisterd. Blijf het een prima album vinden. Net wast LucM zegt; geen echte uitschieters (al steekt Stolen prayer er wel bovenuit vind ik) maar een heel consistent album dat nergens inzakt. Ik hoop deze nog altijd eens op vinyl in de collectie te kunnen schuiven maar de prijzen die ervoor gevraagd worden zijn me wat te gortig

Ja klopt, ik vind het zelf overigens een minder nummer. Verder een leuk album wat volgens mij behoorlijk geflopt is

Geflopt als in; na de millionsellers Trash en, in iets mindere mate, Hey stoopid verkocht deze minder? Dan zeg ik; ja. Alice probeerde het nog wel door Chris Cornell mee te laten schrijven en zingen aan wat stukken. Helaas werd dit niet of nauwelijks opgepikt door de 'jeugd van toen'.
Maar qua songmateriaal kan dit The last temptation prima wedijveren met zijn betere tot beste albums. Vind ik...

Ik doel inderdaad qua aandacht en verkopen na twee succesvolle albums

Die Stef Burns is nooit echt op de radar gebleven bij mij. Gezien zijn bio ook niet erg verwonderlijk. In de jaren 80 bespeelde hij de six string bij Sheila E. Daarna op het prima Ten van Y & T, een bijrol dus naast Meniketti. Dan duikt hij op bij Hey Stoopid waar de gastmuzikanten de commercieel succesvolle formule bepalen. Eigenlijk horen we Stef op dit album voor het eerst alle gitaarpartijen inspelen. En daarna weer terug als tweede man naar Y&T.
Verder speelt hier bassist Smith die later bij Richie Blackmore in de band terecht zou komen en toetsenist Sherinian die Dream Theater ging versterken in 94.
Geen slechte line up dus. Prima album ook verder. Het duet met Chris Cornell is het mooist.

Voorganger Hey Stoopid bevatte een frisse productie, fijn gitaarwerk en enkele songs die er boven uit steken. Op The Last Temptation probeert Cooper aan te sluiten bij de tijdsgeest van dat moment. Veelal midtempo materiaal, trage zang en songs die vaak langer duren dan 5 minuten. Om kort de bocht te gaan, het schijfje vind ik blij vlagen saai en Cooper maakt wel erg gretig gebruik van een nummer van The Beasty Boys. Het is zeker niet slecht maar een song als Sideshow vind ik ronduit matig om een plaat mee te openen, het degelijke Nothing's Free breekt ook al geen potten, helaas zitten er dan al bijna 12 minuten op.
Geen onvoldoende maar in het oeuvre van de beste man vind ik The Last Temptation een magere worp.

Tussenstand:

1. Billion Dollar Babies
2. Love It to Death
3. Welcome to My Nightmare
4. Alice Cooper Goes to Hell
5. Dada
6. Raise Your Fist and Yell
7. Hey Stoopid
8. School's Out
9. Muscle of Love
10. Lace and Whiskey
11. From the Inside
12. The Last Temptation
13. Constrictor
14. Killer
15. Trash
16. Easy Action
17. Pretties for You
18. Special Forces
19. Flush the Fashion
20. Zipper Catches Skin

Bevangen door de hitte van de afgelopen dagen?

The Last Temptation verlaat de hairkoers van Hey Stoopid en Trash. We krijgen een eclectischer geluid terug dat het midden houdt tussen de theatrale hardrock uit de jaren 70 en het stadiongeluid van de grote bands uit de jaren 90. Je kunt horen dat het geluid van het "black album" van Metallica een inspiratiebron is geweest. Verder is het een op en top Alice Cooper-album dat voor veel lol kan zorgen bij wie er van houdt.

Alice die zich laat inspireren door Metallica? Ik geloof er niets van! De muziek van heer Cooper is zoveel beter...

Geloof kan ik niet geven. Daarvoor verwiijs ik je naar de plaatselijke pastor.

Ik had het dan ook over het geluid en niet over de muziek zelf. Luister nog eens naar hoe de drums en de (solo)gitaar in de mix staan. Vooral in You're My Temptation hoor ik dat terug.

Maak je om mijn geloof geen zorgen.
Nogmaals, ik denk zo maar dat een flutbandje als Metallica weinig indruk maakt op Alice Cooper.

Daar gaat het ook helemaal niet om. Enfin, ik ken mijn pappenheimers en ga maar weer eens Bring Your Daughter To The Slaughter luisteren.

Edwynn, doe wat je niet laten kunt. Veel luisterplezier gewenst!

Alice is anders wel de peetvader van een ex-lid van Metallica......

Wie of wat Alice ook is, met "The Last Temptation" laat hij horen dat z'n laatste album dik in orde is.

Hoe werkt zoiets?

Ik ben erg nieuwsgierig op welke wijze Alice Cooper op The Last Temptation al liet horen dat zijn laatste album ook "dik in orde" is.

Kan ik dan ook aan Lost Paradise horen dat de volgende Paradise Lost een klapper of mislukking zal zijn?

Hoe werkt zo iets? Ieder mens heeft oren om te horen!

Maar kijk eens op de kalender, Hans.....