I Am Oak - Time Drifts (2025)

6 jaar na zijn laatste album komt er eindelijk weer een nieuwe van I Am Oak.
´The Way I See It´klinkt vertrouwd, en in lijn met zijn laatste album Osmosis (misschien wel mn favoriete I Am Oak plaat tot dusver). Eentje om naar uit te kijken.

´No Known Known´

Wat een prachtige single weer. Nieuwe singels tot dusver lijken een mix tussen On Claws en Osmosis.
Dit gaat een mooi album worden.

Prima singles, maar ik ben nog niet zo betoverd als op de vorige albums bij vlagen gebeurde. Wie weet landt het allemaal beter binnen de context van het album.

Prachtig album! Zoals we gewend zijn bij I Am Oak. Geen vernieuwing, maar de vertrouwde sounds en gewoonweg hele mooie liedjes.

Over het geheel genomen verandert er niet veel in de muziek van I am Oak. Is dat slecht nieuws? Wat mij betreft niet.

De ingrediënten zijn nog steeds rustig kabbelende overwegend akoestische gitaarliedjes met de mooie, nooit uit de bocht vliegende stem van Thijs Kuijken.

In vergelijking tot mijn persoonlijke favoriet; Nowhere or Tammensaari, vind ik de instrumentatie wel wat rijker. De synths hebben een prominenter aandeel gekregen. Gelukkig is het echter niet volgepropt en nog steeds luchtig zodat de authenticiteit behouden blijft. Ook de verstilling is (in mindere mate) gebleven. En die elementen zijn voor mij de kracht van deze bijzondere artiest.

Morgen hoop ik tijdens RSD tussen de boeken en platen bij Broese een blik op te vangen van zijn optreden

I Am Oak levert met Time Drifts wederom een prima album af, al pakt deze mij iets minder dan zijn voorganger Osmosis (wat wellicht mijn favoriete I Am Oak plaat is). Time Drifts is wat ingetogener, waar de laatste I Am Oak platen steeds wat meer als band albums gingen klinken.

Qua sound zit er wel wat in van alle voorgangers, en tekstueel weer veel metaforen uit de natuur zoals we ook op alle eerdere platen al hoorden.
´Dreamt of You´, ´Embers', ´Hand of Time´, en ´A Sight Unfolds´ zijn wat mij betreft de hoogtepunten, samen met center piece ´Natural Lines of Drift´ wat voor mij de kern van Time Drifts mooi weergeeft: go with the flow van het leven. Spaarzame instrumentatie van gitaar en synths en lichte percussie (en soms wat cello). En natuurlijk die zalvende contemplatieve vocalen/teksten.

Een paar nummers kan ik wat minder mee, zoals 'Explorer', 'Two Eyes', 'Past and Future' en 'Oath (Ride)', maar over het algemeen weer een mooi album. Bijzonder hoe consistent de platen van I Am Oak zijn; er zit geen slecht album bij. En jammer dat zijn laatste platen zo onder de radar blijven, toch een van de beste artiesten van Nederlandse bodem.

Gisteren een optreden bijgewoond van I Am Oak, in dit geval Thijs Kuijken, met Clasine Haringsma die de backing vocals en elektrische gitaar speelde. Clasine Haringsma maakt ook zelf muziek onder de artiestennaam 'Immen'. Ben ik ook benieuwd naar.
In een prachtige kapel in Goirle werden we getrakteerd op een zeer intiem optreden van 1 uur en een kwartier. Naast bijna alle nummers van dit album , waren er ook een aantal oudere.
Thijs Kuiken speelde iets meer dan de helft op akoestisch gitaar, bij de andere nummers waren keys/synths betrokken. Clasine speelde op een zeer ingetogen wijze de elektrische gitaar, soms wat kleine solo's en zorgde voor de tweede zangstem.
Het publiek was over het algemeen wat ouder, de meesten kenden de groep eigenlijk niet echt.
Dit alles had verder geen invloed op het optreden. Het publiek was doodstil en de gehele sfeer van de kapel, met nog een aantal heiligenbeelden prominent aan de zijkanten van het podium, zorgden bijna voor een verheven spirituele sfeer.
Thijs Kijkens is niet iemand die hele verhalen afsteekt tegen het publiek, op zijn tijd een 'dank je wel' , dat was het wel. Maar door zijn sympathieke voorkomen werd dat zonder meer geaccepteerd, de muziek zelf vertelde het verhaal wel.
De plaat is wat rijker geproduceerd dan het optreden, dat kan ook niet anders.
Thijs Kuijken heeft alle songs zelf geschreven, grotendeels ook zelf ingespeeld en ook zelf geproduceerd. De al eerder genoemde Clarine Haringsma zingt mee met 8 nummers. verder is er bij één nummer een cellist betrokken.
De plaat is ook intiem, mooie liedjes op een gevoelige wijze neergezet. Ik ken de andere muziek van 'I Am Oak' onvoldoende om te zeggen of dit album beter of minder is dan de voorgangers, maar het is gewoon een fijn, herfstachtig album vol met melancholie. Een zeer integer album ook met mooie teksten.
De kapel zat zeker niet vol , maar er was toch redelijk wat publiek. En na afloop werden er heel wat vinyl platen en cd's verkocht.
Dit is geen muziek die de massa zal bereiken, daarvoor is het een te authentieke stijl. Maar voor een ieder die van muzikaal handwerk houdt, is dit echt een aanrader.