Alice Cooper - Love It to Death (1971)

mijn stem
3,69
91 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Straight

  1. Caught in a Dream (3:10)
  2. I'm Eighteen (3:00)
  3. Long Way to Go (3:04)
  4. Black Juju (9:11)
  5. Is It My Body (2:39)
  6. Hallowed Be My Name (2:29)
  7. Second Coming (3:04)
  8. Ballad of Dwight Fry (6:33)
  9. Sun Arise (3:50)
totale tijdsduur: 37:00
38 BERICHTEN
zoeken in:
avatar van kaztor
5,0
0
Vanmiddag zat ie weer eens in de auto.

Dit blijft een klassieker.

Wat mij zo aanspreekt in deze muziek is dat het puur en goudeerlijk klinkt.
Dit is rockmuziek met ballen, zonder enige overbodige franje.
Hier kunnen al die poserrockbandjes nog wat van opsteken.

avatar van vielip
5,0
0
kaztor schreef:

Hier kunnen al die poserrockbandjes nog wat van opsteken.


Ik trek sterk in twijfel of dat alleen voor hen geldt!

avatar van LucM
4,0
0
Het album waarmee Alice Cooper doorbrak, enerzijds klinkt het theatraal maar tegelijk ook puur en rauw. Destijds een sensatie en shockerend - de sound was voor die tijd ook erg ruig en hard - en hoewel zijn imago ook een belangrijke rol speelt bracht Alice Cooper ook knappe muziek die overeind blijft (itt. die sterren die het enkel van hun uiterlijk moeten hebben). Misschien is dat jeugdsentiment maar ik hoor liever de oude Alice Cooper dan zijn latere werk, toen klonk hij nog echt gevaarlijk en zelfs angstaanjagend maar bracht toch ook de nodige humor. De eerste 2 nummers hier vind ik de beste, Black Juju is gewaagd maar bevalt mij wat minder.

 
0
Cured
geplaatst:
Alice's beste album, met alleen het 'mislukte'(niet geslaagd), lange Black Juju en afsluiter Sun Arise als mindere nummers.Heerlijk rockplaatje, maar nog wat obekend zo her en der. Het lange nummer Dwight frye is wel erg goed en je hoort waar G&R hun nummer One In A Million 'vandaan' heeft.

avatar van _Rene
4,0
0
"...De band overdrijft geen moment, waardoor alles juist zelfverzekerd en geloofwaardig overkomt. Vanwege het uitblijven van borstklopperij dreigt de muziek op het eerste gehoor wat aan je voorbij te gaan. Maar geduld wordt hier beloond. Eenmaal gewend en met de aandacht bij Alice, kun je alleen nog maar goedkeurend knikken naar die vijf vieze gasten op de hoes..." **** - onderdenaald.nl

Hele review is hier te lezen.

grt. [René]

avatar van vigil
3,5
0
Ik zet in op een 3,5 maar neig gelijk al naar een 4,0. Ik ken (lang) niet alles maar dit is denk ik voor mij het beste album van de goede man. Ballad of Dwight Fry is hier de grote favoriet. Andere ster gaat naar het hier erg wisselend ontvangen Black Juju

avatar van aarrtentonny
4,5
0
I wanna get out of here. I gotta get out of here!!

avatar van iggy
4,0
0
Vreemd genoeg heb ik deze altijd wat links laten liggen. Geheel onterecht natuurlijk. Death doet namenlijk niks onder voor de rest van Coopers jaren 70 werk. Afgezien van het openings nummer boeit de plaat van a tot z. Ook het wat bekritiseerde Black Juju vind ik prachtig. De absolute kraker is en blijft natuurlijk Ballad of Dwight Fry. Cooper op zijn best. Maar ook het heerlijke voorspel naar Dwight is prachtig in de vorm van Second Comming.

Ach, gewoon weer een pracht plaat van Alice Cooper en zijn band!

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.