Alice Cooper - Love It to Death (1971)

Waarom zulke lage beoordelingen en waarom ben ik de eerste die hier iets schrijft? Als ik mij niet vergis is dit het debuut van Alice Cooper (misschien is het 'Killer') en ik vind dit echt een goede plaat vol lekkere rockers.
'Caught in a Dream', 'Eighteen', 'Long Way To Go', 'Is it My Body', 'Hallowed Be My Name' en vooral het schitterende 'Second Coming' zijn stuk voor stik goede nummers.

'Black Juju' is het slechtste nummer. Het is iets gedurft, maar niet aan mij besteed. 'Ballad of Dwight Fry' is ook een heel goed nummer. 'Sun Arise' is dan weer wat minder.

Negen tracks waarvan twee mindere, ik geef het album een 4,5*.

Even een kleine correctie: dit is helemaal niet het debuut van Alice Cooper, en 'Killer' is dat evenmin. 'Pretties for Me' (1969) was hun eerste plaat.

Zo'n beetje de oudste plaat die ik van Alice heb. De sound van Alice is hier nog niet tot volle wasdom gegroeid, dat zou pas bij de opvolgers zo zijn. Maar er staan wel een paar aardige nummers op, zoals de single "I'm eighteen", die in de USA best wel een hit werd. Dit nummer werd trouwens goed gecoverd op het eerste album van Anthrax.

Aardige nummers? De meeste nummers zijn toch wel meer dan aardig.. wat dacht je van het duistere Black Juju of het pakkende Hallowed Be Thy Name.. ik vind dit een heerlijke plaat. Samen met Billion Dollar Babies en Killer zijn beste werk.

Wat een dijk van een plaat! Zijn oude periode is toch echt wel klasse!

Super alice plaat!

vanaf dit album kwam de echte alice feeling bij de muziek erbij!

4.5!

Ballad of Dwight Fry pakt me ieder keer weer knalletje hard bij m'n kladden. Met de rest is ook nietz mis.

fantastisch , i'm 18 zegt alles over hoe een 18 jarige zich voelt , het kan niet treffender , en ballad of dwight fry is voortreffelijk en zeker een oefening in wat later die typische alice horror nummers zou worden zoals black widow , steven enzo veel andere

perfect ben hem nu aan het draaien niks mis mee

weer mis! hun eerste plaat was ene live elpee, genaamd live at the whiskey genaamd, en het is trouwens pretties for you, die ook erg leuk is.

het trio van second coming, balled of dwight fry en dan sun arise is trouwens ontzettend goed! eerst de twee hele sterke zware nummers, en dan het melige sun arise, die blijft toch leuk! luister ik graag als ik op zondag onder de douche sta.

samen met killer mijn absolute favoriet!

Inderdaad; de laatste drie nummers zijn enkele van Alice Cooper's beste. Eigenlijk is vrijwel alles op deze LP de moeite waard. Werd gevolgd door het nog betere "Killer" (ook uit 1971), en die is wat mij betreft even goed als het beste werk van Led Zeppelin (om maar iets te noemen).

De combinatie Second Coming - Ballad of Dwight Fry is voor mij het hoogtepunt van dit goede, maar zeker niet briljante album. Dit staat voor mij in de schaduw van de eerste twee klapvandemolen plaatjes en andere klassiekers zoals Killer, BDB en Welcome to my Nightmare.

Ik vind die combinatie ook fantastisch. De overgang. En het daar nog eens aan grenzende Sun Arise maakt het helemaal af

Hele goeie plaat. Vergeet ook opener "Caught In A Dream" niet!

Neenee tuurlijk niet, ik zou niet durven:p. Er staat gewoon geen song op dat je niet zou mogen vergeten.

Persoonlijk vind ik dit één van de minst goeie platen van Alice Cooper uit deze periode. Dit betekent niet dat het slecht is, maar ik vind de plaat gewoon minder dan zijn voorgangers en de platen die nog later kwamen in de jaren '70. Lekkerste nummer van deze plaat blijft toch wel de hit I'm Eighteen, omdat de sound lekker is en het een lekker nummertje is om mee te zingen.

gewoon een klassieker van cooper , in die tijd was dit shockerend , maar nu niet meer , maar na al die tijd blijf ik het prachtige plaat vinden !

Het eerste echte superalbum van Cooper!! De laatste drie nummers zijn inderdaad van ongekende schoonheid! De overgangen tussen die nummers is van zeldzame klasse.
Ik verbaas me bij het oude werk van Alice elke keer weer over de gave waarmee de beste man nummers kan schrijven! ik bedoel, je hoort iedereen altijd maar over Led Zep, Beatles, Stones, Dylan en al dat soort kornuiten maar ik lees nooit ergens de naam Alice Cooper. En dat is best raar (en onterecht) als je hoort wat ie allemaal voor prachtigs heeft gemaakt. Was het niet Dylan die ooit zei dat Alice Cooper een zéér ondergewaardeerd componist is?

Het was inderdaad Bob Dylan die dat zei . En Alice zelf vindt dat tot op de dag van vandaag een van de grootste complimenten dat hij ooit heeft gekregen! En de rest van je bericht kan ik alleen maar beamen

Had ik het toch goed onthouden
Dat Alice nooit in één adem genoemd wordt met bovengenoemde artiesten ligt denk ik (of weet ik eigenlijk wel zeker) aan het feit dat Alice een 'eng' imago heeft wat de meelopers afschrikt. Om een echt breed publiek aan te spreken moet je dat niet doen. Maar gelukkig trok Alice zich daar niks van aan en is ie geworden tot wat ie nu is; een levende legende!

En dan nog zijn er genoeg mensen die het tegendeel willen beweren... Maar zoveel te beter dat er nog iemand zo over denkt! We waren het misschien dan oneens over Starkers in Tokyo, maar over Alice lijkt het me dat we dezelfde ideeën delen.

Tsja, Starkers in Tokyo....daar zullen we het wel nooit over eens worden denk ik
Wat Alice betreft zitten we wel op één lijn inderdaad!

Mijn meestgedraaide Alice Cooper plaat. Uitschieters "I'm Eighteen", "Long Way To Go", "Black Juju" en "Ballad Of Dwight Fry". Ook het vrolijke "Sun Arise" is een fijne afsluiter.
Eigenlijk vind ik geen enkel minder nummer matig of slecht op deze plaat.

4,5*

Vandaag de Gold Disc versie van deze aangeschaft, lag bij de MM, kon hem niet laten liggen!

Een band die z'n vorm vind. Hier en daar is de transformatie vanuit Easy Action merkbaar (Caught In A Dream, Black Juju, Hallowed Be My Name, Sun Arise), anderzijds klinkt het meer gebonden, zoals op Killer. De invloeden van The Doors zijn op deze plaat het best te horen.
Ik vind dit ook absoluut top; Gewoon essentiële (hard)rock van het zuiverste soort.

Rock 'N Roll avant la lettre en een verrukkelijk sinterklaas-kadootje van m'n lieve vrouw.


Ik adviseer ook Julian Cope's site te checken voor zijn opinie over Alice Cooper, de band.

Heb ik even opgezocht, en het is inderdaad eens interessant om te lezen. Maar ik vind wel dat die Cope nogal vervelend schrijft. Zijn zinnen zijn gigantisch lang. Hier nog een komma, daar nog een aanhaling,...

Maar het is de inhoud natuurlijk die telt. En hij weet er wel heel veel van! Er stonden zelfs weetjes in waar ik nog niet van had gehoord (dit komende van een grote Alicefan!).

Gisteren hoorde ik zijn nieuwe album. Wat ik maar een slap aftreksel vind van albums als deze. Te weinig ziel in het album. Enfin, daar ga ik hier niet over beginnen.

Zo heb ik vandaag weer eens Killer opgezet. Een album dat mij, op het hemelse Halo of Flies en het geweldige Poison, niet zo heel erg grijpt. Toch wilde ik Alice niet opgeven en heb daarom deze maar eens opgezet. Een uitstekende keus, want dit is toch wel een erg ondergewaardeerd plaatje.

Wat psychedelischer dan de nummers die ik gewend ben van hem en muziek die meer past bij het beeld dat ik van hem heb. Met Black Juju als ultieme hoogtepunt. Wat een magistraal nummer is dat. De huiveringwekkende tussenstukjes en het schitterende gitaarwerk op het end.

Dít is hoe ik Alice zie. Hier voel ik hem echt. Hier bewijst Neal Smith overigens ook een volledig album met geweldig drumwerk op te proppen te kunnen komen.

Het eertste album vna alice cooper die een Voldoende haalt.
Beste nummers i'm Eighteen/Caught in a Dream/Sun Arise

Wat een prachtplaat. Ik had hem altijd al op elpee, maar nu de 24K Gold versie binnen gehaald. En die klinkt nog net ietsje mooier! Eigenlijk is elk nummer een knaller, alleen Long Way To Go wil ik nog wel eens skippen, vanwege niet zo'n bijzonder refrein.

Geweldige plaat, momenteel mijn favoriete Alice Cooper album.
Het tweeluik Second Coming/The Ballad Of Dwight Fry en natuurlijk I'm Eighteen zijn de hoogtepunten van dit album wat eigenlijk geen zwakke momenten kent!