Nouveau Vélo - Fruit (2025)

Sterke Real Estate vibes, leuke singles

4de album van zwaar ondergewaardeerde Brabantse band. Dromerige jangle, met melodieuze rifs in een range van manieren om een gitaar te bespelen, gecombineerd met meerstemmige zang. Prima songs en dat de sound nostalgisch klinkt is op deze manier geen enkel bezwaar.

Wat is het fraai om de ontwikkeling van het Brabantse Nouveau Vélo op de voet te volgen. Na een aantal gelaagde, geslaagde EP’s verschijnt in 2014 het gelijknamige debuutalbum met daarop een tiental songs die erg op de midden jaren tachtig sound en de uitloop naar de jaren negentig van The Feelies teren. De sprankelende glasheldere Rivella light zomer indie popplaat Reflections borduurt op dit patroon voort. Bogland verruild deze sound voor een unieke eigen postpunk aanpak, nog verfijnder en met nog meer uitmuntend psychedelisch gitaarspel.

Vanaf Hole in the Curtain is het duidelijk dat Rolf Hupkes niet voor een mechanische aanpak kiest en dat je de drumcomputer gerust als een toegevoegd bandlid mag beschouwen. Deze staat subtiel op de achtergrond opgesteld, waardoor Fruit zeker niet afstandig en blikkerig uit de verf komt. Hij heeft dit compenserende instrument zodanig geprogrammeerd dat het een waardige vervanger is. Wel is de uitluidende prachtig omlijstende gitaarsolo, het resultaat van de aandacht verplaatsen en hier mooie diepere lijnen aan te modelleren. De stilte van vijf jaar heeft zeker geen windeieren gelegd, er is wel degelijk nieuw leven ontstaan.

Zo kan het dus ook, dus waarom niet de aandacht op die prachtige kenmerkende gitaarakkoorden gooien? Toch gaat er een langere periode aan overleg overheen voordat zanger Rolf Hupkes definitief besluit om zijn drumpartijen aan een drumcomputer over te laten. Je offert daarmee wel een groot gedeelte van dat levendig geluid voor een meer klinisch geheel op. Dan moet die overtuiging wel in de sterke albumtracks liggen. Nou, op dat front komt Fruit niks tekort. Dat gemis wordt rijkelijk door deze nieuwe sfeervolle invalshoek gecompenseerd. Het indie accent verlegt zich alleen verder richting de eind jaren tachtig postpunk en vroege jaren negentig Britpop, verder blijft die Nouveau Vélo sound volledig intact.

De jeugdige sprankeling is vervangen door een zekere melancholische vorm van stabiliteit. De herfst van het leven kondigt zich versneld aan. Ze verwoorden het zelf al perfect in het schemerduistere Seasons Change. Niet dat Fruit een zware midlife crisis plaat is. Integendeel, maar je moet de veranderingen niet vermijden, maar juist omarmen. Taken by Time ruimt die rotzooi uit het verleden op, en maakt het allemaal stukken gemakkelijker.

Vanwege de corona crisis verleggen de bandleden hun aandacht genoodzaakt dichter bij huis. Door de onzekere toekomst van Nouveau Vélo richten ze zich op de zekerheid van het gezinsleven. Daarom is het meer dan logisch dat een kinderstemmetje in het afsluitende Taken by Time haar vader terug naar de realiteit brengt en alle aandacht terecht opeist. Het schudt je in ieder geval wakker, en je beseft dat muzikanten ook gewoon huisvaders zijn die soms andere prioriteiten hebben. Als dertigers staan ze hoe dan ook verder en ervaringsrijker in hun leven.

Hole in the Curtain haalt het mooiste uit de najaren van de eerste postpunk golf naar boven en heeft veel raakvlakken met het realistische dromerige Disintegration geluid van The Cure. Toevallig verschijnt rond deze tijd ook het The Stone Roses debuut, die invloeden sijpelen weer in het meer dansbare ritmische Make It Better door. Een gouden periode die op dat moment nog wat onwennig aanvoelt, maar welke achteraf zoveel rendement oplevert. De uptempo Unsent Letter powerpop geeft hier nog een heerlijke punkrock impuls aan, al stammen de echo’s overduidelijk uit de jaren tachtig.

Onbewust voelt Run for It als een afscheid aan. Niet vreemd, omdat elke nieuwe levensfase een ander proces afsluit. Je moet veranderingen toestaan, en je er niet tegen verzetten. Dit maakt het allemaal draagbaar. De idealistische houding van vroeger werpt zijn vruchten af, nu is het een kwestie om deze op het juiste moment te oogsten. Aan dat binnenhalen gaat wel een hele procedure aan vooraf. Laat je compacte popliedjes domineren of volg je toch het avontuurlijke initiatief om uitgerekte landschapsschetsen een kans te geven.

Nouveau Vélo kiest voor dat laatste. Dat je bij het langere One More Time de draad kwijtraakt en de aandacht verliest is alleen maar een mooie bijkomstigheid. Je zit totaal in het moment gevangen en vergeet alles wat er om je heen gebeurt. Zo kan muziek dus ook op je inwerken. Aboard is een heerlijke uitgesmeerde krautrock trip naar de sterrenhemel die ondertussen wel eens bereikbaar mag zijn. Nouveau Vélo overtuigt mij ondertussen met Fruit al voor de vierde keer, en doet dat met verve.

Nouveau Vélo - Fruit | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com

Mooie recensie Leon. Ben benieuwd hoe dat komend weekend live in Utrecht gaat uitpakken qua percussie en drums.