Yngwie Malmsteen - The Seventh Sign (1994)

Zeer goed album van Yngwie Malmsteen. Zanger Mike Vescera steelt inderdaad de show en is ook één van mijn favorietere Malmsteen-zangers. Scheelt wel dat op dit album ook echt songs worden geschreven met een soort van classic rock teint, en het neoklassieke element is wat naar de achtergrond verschoven, hoewel nog niet helemaal verdwenen, maar dat is ook niet erg, want dat hoort bij Yngwie. Snelle stampers hebben we nog wel in de vorm van 'Never Die' of 'Crash and Burn', maar daartussen heb je bluesy tracks als 'I Don't Know', 'Hairtrigger' of 'Bad Blood' en de wat naar AOR-neigende 'Meant to Be', welke overigens mijn favoriet is samen met het epische titelnummer. Ook het instrumentale 'Brothers' verdient het om genoemd te worden, om nog maar te zwijgen over de meeslepende ballades 'Forever One' en 'Prisoner of Your Love'. Yngwie zelf is ook qua solo's erg goed in vorm en wederom moet ik Mike Vescera de hemel in prijzen, want met een Jeff Scott Soto of een Mark Boals had dit toch anders geklonken.