Alison Krauss & Union Station - Arcadia (2025)
mijn stem
32 stemmen
Verenigde Staten
Country
Label: Down the Road
-
Looks Like the End of the Road (3:39)
-
The Hangman (3:37)
-
The Wrong Way (3:35)
-
Granite Mills (3:40)
-
One Ray of Shine (4:03)
-
Richmond on the James (3:27)
-
North Side Gal (2:36)
-
Forever (3:39)
-
Snow (3:23)
-
There's a Light Up Ahead (4:13)
1
geplaatst: 19 maart 2025, 23:11 uur
11 jaar na Paper Airplane weer een Alison Krauss & Union Station album. Kijk er naar uit en ben benieuwd.
0
geplaatst: 10 april 2025, 19:14 uur
Prima album met toch een duidelijk voorkeur voor de nummers gezongen door Alison Kraus
0
geplaatst: 26 juni 2025, 15:19 uur
Lees dat Dan Tyminski de band Union Station heeft verlaten en is vervangen door Russell Moore (ex Doyle Lawson& Quicksilver, ex IIIrd tyme out). Heb de cd nog maar een maal beluisterd; beoordeling volgt later.
3
geplaatst: 30 november 2025, 06:59 uur
Lijstjestijd komt eraan. Ik loop alle releases uit 2025 die ik aan mijn collectie heb toegevoegd nog eens langs om mijn oordeel op te frissen en te kijken of ze mogelijk in mijn top 20 een plaats krijgen.
Alison Krauss leerde ik kennen dankzij dit fenomenale album maar haar eigen werk of dat met Union Station had ik tot voor kort niet echt verkend. Tot Arcadia dan. En wat een ontdekking is dat gebleken.
Wat meteen opvalt, is de rust die deze muziek uitstraalt. Hier draait het niet om virtuositeit of technische hoogstandjes, maar om gevoel, om ruimte, om subtiele interactie tussen zang en instrumenten. De band neemt de tijd; alles lijkt langzaam uit te waaieren, zonder haast, zonder overdaad. Het is muziek waarin stilte net zo belangrijk is als klank.
De productie is voorbeeldig — helder, ruimtelijk en warm. Het voelt alsof de band ergens in een houten schuur speelt terwijl het langzaam avond wordt buiten. Krauss’ stem klinkt weer even zuiver en breekbaar als altijd, maar de magie zit hem vooral in hoe Union Station haar aanvult. Mandoline, dobro en fiddle dansen luchtig om haar heen, nergens opdringerig, altijd dienend aan het geheel.
Deze plaat vormt een mooi rustpunt tussen mijn doorgaans wat stevigere luistergewoonten.
Score: 85/100
Namsaaps Top 20 van 2025 - MusicMeter.nl
Alison Krauss leerde ik kennen dankzij dit fenomenale album maar haar eigen werk of dat met Union Station had ik tot voor kort niet echt verkend. Tot Arcadia dan. En wat een ontdekking is dat gebleken.
Wat meteen opvalt, is de rust die deze muziek uitstraalt. Hier draait het niet om virtuositeit of technische hoogstandjes, maar om gevoel, om ruimte, om subtiele interactie tussen zang en instrumenten. De band neemt de tijd; alles lijkt langzaam uit te waaieren, zonder haast, zonder overdaad. Het is muziek waarin stilte net zo belangrijk is als klank.
De productie is voorbeeldig — helder, ruimtelijk en warm. Het voelt alsof de band ergens in een houten schuur speelt terwijl het langzaam avond wordt buiten. Krauss’ stem klinkt weer even zuiver en breekbaar als altijd, maar de magie zit hem vooral in hoe Union Station haar aanvult. Mandoline, dobro en fiddle dansen luchtig om haar heen, nergens opdringerig, altijd dienend aan het geheel.
Deze plaat vormt een mooi rustpunt tussen mijn doorgaans wat stevigere luistergewoonten.
Score: 85/100
Namsaaps Top 20 van 2025 - MusicMeter.nl
* denotes required fields.
* denotes required fields.