Jan De Wilde - Knikkerterrorist (1974)

KNIKKERTERRORIST 1974
is de derde in een eerste reeks Jan De Wilde platen.
Daarna zou het heel lang stil worden rond Vlaanderens bard.

Tracks 2, 4, 5, 6, 10, 11 en 12 verschenen ooit op CD.
De rest nog niet en heb ik daarom maar van mijn vinyl geript.

Weinig nieuws onder de zon, tenzij een kleine accentverschuiving
naar een wat meer elektrische begeleiding en iets betere productie.

Weinig nummers die er echt uitspringen, deze keer, al blijft
De Wilde vooral op tekstueel vlak groeien en worden zijn observaties
af en toe eerder cynisch dan ironisch ... toch ook een flinke dosis humor.

Rolstoel is misschien wel een van Jans allerbeste nummers.
Het beschrijft een dag in het leven van iemand die gekluisterd zit
aan een rolstoel en aan zijn ondertussen bejaarde ouders.

Ook in E & E De Vos, Jeanne en Louis of het EInde van een Mooie Dag
maken we kennis met modale Jan De Wilde typetjes ... soms ook ontroerend.

In De Goede Nor gaat Jan ook tersluiks politiek en je weet als luisteraar
niet goed of hij het moderne, progressieve gevangeniswezen looft of hekelt.
Jan slaat en zalft in zijn liedjes en blijft zo politiek correct aan de zijlijn.

Dit keer ook weer een liedje over een hond, een dode weliswaar.
En in Giechel biedt hij zelfs ruimte voor zijn eigen privé klopgeest.

Jans mooie liedjes duren nooit lang (zoals het spreekwoord het wil).
De muziek is vaak louter een instrumentaal kader om een tekst te dichten.
Eens de tekst aan zijn einde komt, eindigt ook het lied in kwestie.

Een mooie uitzondering op die regel is Morgen Is het Feest,
waarin Jan zich een kleine vreugdedans laat ontglippen door
aan het eind een bijzonder fraai strijkarrangement te schrijven.

Ook op Moeke Medelij, een prachtig liedje van soulmate Urbanus,
komt Jan De Wilde zelfs met een wonderschoon blokfluit arrangement.
De Wilde zal tussen 1974 en 1978 de platen van Urbanus producen.