Messa - The Spin (2025)

Godzijdank gaf het vooruitgesnelde nummer 'At Races' een verkeerde eerste indruk van dit album. Dat nummer was nogal underwhelming en veel te toegankelijk en lichtvoetig, waardoor ik vreesde dat deze band dezelfde, schouderophalende richting op zou gaan als bijvoorbeeld Blues Pills.
Het blijkt de enige mispeer van de plaat. Een zucht van verlichting.
De overige zes nummer laten namelijk nog steeds een geïnspireerde band horen die invloeden uit doom, blues, classic 70s rock en gothic tot een smaakvol geheel weet te smeden. Met daaroverheen natuurlijk de betoverende, in de rustige passages bijkans jazzy vocalen van Sara Bianchin. Aankomende vrijdag speelt de band het album integraal op Roadburn. Al staat de band wel gelijktijdig geprogrammeerd met De Mannen Broeders van Amenra's Colin H. Van Eeckhout en Broeder Dieleman: potverdrie!

Met The Spin diept Messa hun intense mengsel van doom, occult rock en jazz verder uit. De band laveert tussen rustige passages en stevige uitbarstingen, waarbij vocaliste Sara Bianchin de sleutelrol vervult. Hoogtepunten op deze plaat zijn het bezwerende Fire On The Roof en de fantastische afsluiter Thicker Blood, het langste nummer, waarop de band alle registers opentrekt. De rest is evenwel net zo genietbaar. The Spin is een mooie stap vooruit na het al prima klinkende Close.