Yngwie Malmsteen - Facing the Animal (1997)

Facing the Animal, het negende studio-album van deze Zweedse gitaargod, is met afstand een van de beste albums die deze strat-spelende virtuoos ooit heeft uitgebracht. An sich doet hij hier stilistisch weinig nieuws, en na het eveneens fantastische Magnum Opus is het hem ook gegund dat hij hier een soort archetypische Yngwie-plaat uitbrengt. Alles wat hij de afgelopen jaren heeft gedaan even dunnetjes overgedaan met een (vrijwel) kersverse lineup, en dan ook gewoon steengoed. Met zanger Mats Levén is er natuurlijk geen onbekende binnengehaald, en met Cozy Powell (R.I.P.) heeft Yngwie zich ook verzekerd van een ware legende op de drums. Het album duurt vrij lang met 60 minuten aan speeltijd, maar de ijzersterke songs doen de tijd voorbij vliegen. Er zijn midtempo tracks à la 'I Am A Viking', zoals 'Facing the Animal' en 'Heathens from the North'; knallende stampers zoals 'My Resurrection' of 'Poison In My Veins'; catchy AOR-tracks als 'Another Time'; en de nodige ballads als 'Like An Angel' of 'Alone in Paradise'. Centraal staan de catchy refreintjes, de fantastische zang, en de heerlijke solo's. Het gebrek aan een fatsoenlijke instrumental wordt niet gemist.

Hierna gaat het bergafwaarts, als ik berichten her en der mag geloven. Ook op Metal Archives wordt dit gezien als de laatste echt goede plaat van Yngwie Malmsteen. Zo diep triest is het volgens mij allemaal niet, maar dat het niveau van Facing the Animal niet meer zal worden gehaald lijkt mij duidelijk.

1. Facing the Animal
2. Magnum Opus
3. Rising Force
4. The Seventh Sign
5. Trilogy
6. Eclipse
7. Odyssey
8. Marching Out
9. Fire & Ice