MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Patrick Wolf - Crying the Neck (2025)

mijn stem
3,50 (16)
16 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Electronic
Label: Apport

  1. Reculver (6:01)
  2. Limbo (4:21)

    met Zola Jesus

  3. The Last of England (4:09)
  4. Jupiter (5:17)
  5. On Your Side (2:28)
  6. Oozlum (4:58)
  7. Dies Irae (3:35)
  8. The Curfew Bell (5:18)
  9. Lughnasa (3:03)

    met Serafina Steer

  10. Song of the Scythe (1:27)
  11. Better or Worse (3:19)
  12. Hymn of the Haar (4:35)
  13. Foreland (3:42)
totale tijdsduur: 52:13
zoeken in:
avatar van coldwarkids
2,5
Na dertien jaar, een nieuw Patrick Wolf album!

Dies Irae

avatar van aERodynamIC
4,5
Dit is er eentje om naar uit te kijken!

avatar van Martin Visser
jemig, dertien jaar alweer? ik ben heel erg benieuwd. hij gaat ook weer optreden in Nederland, wil hem dolgraag zien na zoveel jaren

avatar van MusicFreak
4,0
Hier kijk ik heel erg naar uit. Heb hem nog niet eerder live gezien dus dat is een mooie kans!

avatar van aERodynamIC
4,5
Twee keer live meegemaakt: zeker de moeite waard.

avatar van staralfur
In de zeroes luisterde ik heel veel naar Patrick Wolf, ook meerdere keren live gezien. Nooit gedacht dat ie terug zou komen, ik ga zeker weten een kaartje kopen voor de Tolhuistuin!

(Normaal gesproken ga ik doordeweeks niet naar Amsterdam, maar voor Patrick maak ik graag een uitzondering)

avatar van aERodynamIC
4,5
staralfur schreef:
INormaal gesproken ga ik doordeweeks niet naar Amsterdam, maar voor Patrick maak ik graag een uitzondering

Idem, en ik ga nu geen uitzondering maken omdat ik hem al eerder live heb gezien. Jammer, maar dan had ie maar wat dichterbij moeten optreden, dan had ik het overwogen

avatar van Martin Visser
Kaartjes in de pocket! Blij mee. Ik zag hem drie keer eerder. Ik kan me de allereerste keer nog zo goed herinneren: 2005 op Motel Mozaique. Ik was er ondersteboven van. Toen nog puur en rauw. In een klein zaaltje van Nighttown. Daar gebeurde echt iets magisch, ik was verkocht. Later was het helaas niet altijd goed, het ging soms op de automatische piloot. Daarom zo benieuwd waar hij nu muzikaal staat. Kijk er zeer naar uit!

avatar van MusicFreak
4,0
aERodynamIC schreef:
Twee keer live meegemaakt: zeker de moeite waard.


Het gaat mijn eerste keer worden, ik heb een kaartje gekocht hopelijk speelt hij ook nog wat oud werk

avatar van Martin Visser
MusicFreak schreef:
(quote)


Het gaat mijn eerste keer worden, ik heb een kaartje gekocht hopelijk speelt hij ook nog wat oud werk


Dat kwam wel goed hè, van dat oude werk! Best veel van Wind in the wires en ook van Lycanthropy.

avatar van MusicFreak
4,0
Martin Visser schreef:
(quote)


Dat kwam wel goed hè, van dat oude werk! Best veel van Wind in the wires en ook van Lycanthropy.


Jaa dat is zeker goed gekomen! Wat een tof concert was het!

Nu echt uitkijken naar het nieuwe album

avatar van aERodynamIC
4,5
We moeten terug naar 2011 voor het laatste Patrick Wolf album Lupercalia (vooruit: 2012 Sundark and Riverlight, wat een album met herbewerkingen van zijn eigen nummers was).
Het leek erop dat Wolf zijn viool aan de wilgen had gehangen en een teruggetrokken leven was gaan leiden.

Een leven vol tegenslagen met een alcoholverslaving, drugsgebruik, bankroet, een ongeluk in Italië en het verlies van zijn moeder aan kanker.
Totdat het gedurende de pandemie beter ging en hij blijkbaar inspiratie vond voor nieuwe muziek.
In 2023 verscheen de EP The Night Safari wat na lange tijd een eerste levensteken was.

Gelukkig maar, want Wolf behoort tot mijn grote favoriete artiesten. En als Reculver, een nummer waar hij al aan begonnen was op zijn 16e, langzaam en lieflijk start om vervolgens open te barsten in een bijna extatische draaikolk dan weet ik al: hij is terug! Eind juni tikt hij de 42 alweer aan.... en nog steeds ziet hij eruit als een jonge vent, ondanks alle tegenslagen.

Op Limbo gaat hij de samenwerking aan met Zola Jesus. Misschien wel meer pop dan ooit. En dat horen we terug in het hele album. Pop, maar met zeer scherpe randen en de oh zo herkenbare Patrick Wolf sound. Het doet me dan ook het meest denken aan het album The Magic Position.
Ook op Lughnasa horen we een samenwerking, maar dan met Serafina Steer. Prachtig nummer.

Emotionele momenten zijn ook te ontwaren. Op Dies Irae bijvoorbeeld waar Wolf een laatste, denkbeeldig gesprek heeft met zijn overleden moeder. Dit is tevens het moment dat er wat gas van de plank gaat en de ballades plus mid-tempo nummers naar voren komen (The Curfew Bell met het schitterende strijkers-arrangement).

Crying the Neck is een album waar we flink heen en weer worden geslingerd tussen troostvolle ballades en uptempo dansbare tonen, bijna altijd begeleid door een bak strijkers of zijn solo-viool.
De stekelige elektronica van het debuut krijgen we hier een heel stuk minder te horen (of het is subtiel zoals tracks als Oozlum; wat meer knisperend op de achtergrond), maar dat geluid was op de laatste albums sowieso al minder te herkennen.

Crying the Neck is alles waar ik op hoopte. Een schitterend album dat tijdloos klinkt. Muziek waar ik onmiddellijk in opgezogen word. Grandioos en glorieus.

Welkom terug Patrick!

avatar van Culture VBJ
Instant Grounding: Patrick Wolf's Favourite Albums - thequietus.com

Wat zijn de muzikale en tekstuele inspiratiebronnen van Patrick? Zie hier de link naar een interessant artikel/interview.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 13:56 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 13:56 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.