Barker - Stochastic Drift (2025)

Zes jaar na voltreffer Utility eindelijk een nieuwe langspeler van Barker. Het licht euforische Reframing luister je hier. Ik zie uit!

Oef, Reframing is prachtig, ook ik kijk hier erg naar uit!

Ik ben (nog) niet overtuigd door de plaat als geheel, maar Reframing blijft geweldig, de glitchy opener is ook fraai, en het titelnummer waar het album mee wordt afgesloten is bizar vet en klinkt als niets wat ik eerder heb gehoord. Jazz uit het jaar 5069.

Die laatste track is idd vet, heft het geheel wel een beetje op wat mij toch wat te duf is in zn geheel.

Geef dit het voordeel van de twijfel, allereerst een klankgeluid met impact, kaal en diep. Er zijn verschuivende repetitieve ritmes, die over elkaar heen lijken te rollen. Er is toch ook wel afwisseling in de nummers vaak met eenzelfde procedé en het laatste nummer ontaard in inventieve jazz, een uitblinker?

Zoals ik zes jaar geleden al schreef bij zijn debuut, dit doet wel aan Mark Fell - Multistability (2010) - MusicMeter.nl denken, die was in 2010 al aardig extreem met deze sound.
Erg veel ontwikkeling heeft er niet plaatsgevonden bij Barker, maar dit is toch best lekkere idm, jammer van The Remembering Self als 13 in een dozijn ambient track. De laatste track vind ik wel lekker, maar niet bijzonder origineel ofzo, beetje verder uitgewerkte jazzy drum n bass, Photek - Rings Around Saturn?

O lala. Dit komt voor mij als een complete verrasing. Extreem goed album. Geen slechte tracks en deze componist snapt tenminste ook wat ritme is. Ook maar eens naar het eerdere werk gaan luisteren.