Allegaeon - The Ossuary Lens (2025)

Ezra Haynes, zanger van het eerste uur, is hier terug op het nest. Dat betekent een veel minder melodieuze aanpak, met slechts sporadisch een clean gezongen passage. De muziek is ook terug bij af, wat tegelijkertijd positief en negatief is. De brute technische metal is even overtuigend en indrukwekkend als altijd, maar ik mis een beetje het avontuur en de meeslepende songstructuren van de afgelopen paar albums. Dynamiek en afwisseling voldoende, dat wel.

Een lichte teleurstelling, dit zevende album van Allegaeon. Dit album is beduidend minder avontuurlijk dan voorganger Damnum. De progressieve melodeath klinkt minder onderscheidend en meer eendimensionaal. Dat komt deels door de terugkeer van Ezra Haynes, die veel minder gevarieerd zingt, maar ook doordat de nummers minder dynamiek kennen en de band veelal voluit gaat.

Pluspunt is wel dat hier rekening mee is gehouden in de speelduur. 45 minuten is mooi voor een album als dit.

Ik kende ze niet, maar dit is een ontzettend lekkere plaat. Jaarlijstkandidaat.

Lijstjestijd komt eraan. Ik loop alle releases uit 2025 die ik aan mijn collectie heb toegevoegd nog eens langs om mijn oordeel op te frissen en te kijken of ze mogelijk in mijn top 20 een plaats krijgen.

Nog steeds overheerst de teleurstelling.... Het gebrek aan dynamiek en variatie tezamen met de platte productie doen dit album de das om.

Score 67/100

Namsaaps Top 20 van 2025 - MusicMeter.nl