YE - BULLY (2026)

Misschien moet ik mij verontschuldigen voor mijn drukte hier om. Omdat mijn muziekbeleving misschien niet per se geschikt is om te vertalen naar een beoordelings website

Ik onderga muziek als een kunst. "Niet goed uitgewerkt en maar 1:59" is een mooi voorbeeld van wat ik begrijp maar niet begrijp.
Ik kan een werk niet als criticus bekijken... want ik kan muziek maken maar ik kan wat hier uit niets wordt gecreëerd echt absoluut niet.

Dat klinkt pretentieus jezus. Sorry.. Ik bedoel gewoon misschien moet ik wat meer mijn mond houden.

Wat begrijp je er niet aan? Je kan toch in je hoofd bedenken wat voor moois je met die plaat kan. In mijn hoofd heb ik van 'whatever works' een geniale song van 4 minuten gemaakt. Helaas heb ik niet het talent om dit uit te werken, maar Ye wel. Dus geen excuus om het niet te doen. Als het zijn artistieke keus is om dit niet te doen prima, maar dan gaan wij hem niet hoog beoordelen. En in principe zou hij zelfs aangeklaagd moeten worden, want hij weerhoudt ons bewust van geniale muziek.

Nee hoor. Discussieren is goed.

Je lange rant verdient een lang antwoord :

1. Het teruggrijpen naar soul-samples wordt vaak verward met genialiteit, terwijl het simpelweg zijn "comfort zone" is. Is het knap om een goede sample te vinden? Ja. Is het geniaal om die vervolgens te laten doodlopen in een repetitieve loop zonder echte songstructuur? Nee, dat is gemakzuchtig.

2. Sinds Vultures lijkt het alsof de mastering wordt gedaan op een krakkemikkige laptop in een hotelkamer. Als je muziek luistert via speakers die elke detail (en elke fout) blootleggen, hoor je bij BULLY vaak overstuurde vocalen en modderige bassen die de soul-samples eerder verstikken dan versterken. Genialiteit vereist ook vakmanschap in de afwerking, en dat ontbreekt hier vaak volledig. Dus hoewel de productie op het eerste gezicht echt vet is, is het echt niet zo goed afgewerkt.

3. Kanye leunt zwaar op de vibe en de textuur van de muziek om te verbloemen dat zijn teksten vaak onsamenhangend of simpelweg lui zijn geworden. "All the Love" klinkt fantastisch als behang, maar zodra je echt gaat luisteren naar de teksten, merk je dat de diepgang van een album als Late Registration mijlenver weg is. De teksten zijn gewoon niet goed, niet scherp.

4. Er zijn genoeg artiesten die dít doen, maar dan met vakmanschap. Denk aan The Alchemist of Roc Marciano. Zij werken ook met soul-samples en minimalsme, maar hun producties zijn technisch superieur en hun teksten scherper. Kanye krijgt de stempel "geniaal" simpelweg omdat hij de grootste naam is die dit doet, niet omdat hij het op dit moment het beste doet. Hij was er gewoon vroeg bij. Je kan ook een Billy Woods, Clipping, Danny Brown, Little Simz kiezen die elk op hun manier momenteel grenzen verleggen binnen hiphop.Grenzen die Ye niet meer verlegd.

Ohja mooi. Ik bedoel dus dat ik al dankbaar ben voor de schets, die me al volledig raakt. Ik ga ook wel goed op on af. Life of Pablo vond ik ook waanzinnig, juist omdat het allemaal schetsen zijn die doen verlangen.

Billy Woods, Clipping, Danny Brown, Little Simz.


Ter voorbeeld.. ik vind Billy Woods een totaal ander niveau. In alle opzichten duizendmaal genialer dan Ye, maar Golliwog vind ik niet een rond geheel als werk. Is geen ervaring van begin tot eind, wel inderdaad een stroom aan hogere kwaliteit dan alles wat bij Bully gebeurt!
Appels en peren. Ik ben er bijvoorbeeld ook van overtuigd dat Ye nooit in de buurt zal komen van een Billy Woods optreden (Tolhuistuin tegenover Gelredome zegt al veel)

Ik denk dat smaak hier komt kijken en een verwarring in vergelijken. O.a. de mensen en hun discografie en op zich zelf staande liedjes of zelfs methodieken zoals je in de eerdere punten aanhaalt.

Als iemand eerder het woord geniaal gebruikt dan wil ik ook een geniaal album. Momenteel is dit een best ok album, maar geen geniaal. Het zakt soms wat in. Sommige stukken zijn saai, sommige echt goed. Als je al zijn albums gaat ranken is dit een middenmotor. Ik vind het ook niet slecht hoor. Ik zou graag wel eens een correlatie-en overlaponderzoek willen doen van Kanye fans en Morrisseyfans en hun beleving van de realiteit

Sick, best wel denigrerende opmerking.
Meningen en ervaringen afdoen als waar en realiteit, ga ik niet goed op man. Sorry ik haak af.

Life Of Pablo = 11/10.
En idd de reden die jij geeft. Schets na schets. Alleen werkt het, omdat A. de schetsen beter en origineler zijn en B. er echte nummers op TLOP staan (die je ook los kan luisteren). Maar ik ben echt de grootste hater allertijden op korte nummers. Kan daar echt helemaal niets mee. Alles onder de 2,5 minuut wat niet uit de jaren 50/60/70 komt mag van mij rechtstreeks de prullenbak in. *uitzonderingen daargelaten*

Ik ben er ook aan begonnen.

King begint best nice, interessante productie, raps wel ok tekstueel mager maar kwa delivery wel ok.
Die beat is wel lekker. De distortion sound werkt goed, king sample ook.

This Is A Must, ik vind die productie niet heel tof maar het is ook niet super storend, in het verlengde van King wel ok. Ye rapt wat ongeinspireerd, maar echt slecht is het ook niet.
1 minuut 27 voelt wel echt als een track die niet compleet is, vooral hier.

Father, ik las hier goede reviews over. De beat is wel heel nice gedaan hoe die binnenvalt. Productie is wel erg hetzelfde als de eerdere tracks maar als de beat erbij komt, klinkt het wel ok. Wel goed dat deze track wat langer is. Kwa raps ook best nice.

All The Love, ik vind het album nu wel een soort van Daft Punk meets Ye worden. Het refreinachtige zingen is echt heel kut. Die beat is ook niet mijn ding. De opbouw van de track is vast heel inspirerend bedoelt maar ik vind het helemaal niks. Nee eerste kut track.

Punch Drunk is best tof, ik neem aan dat men tracks als deze bedoelt die kwa sound enigszins als het oude werk klinken door de soul sample. Track is veel te kort om echt aan te voelen als een vol nummer, nu lijkt het meer een brug naar de volgende track. Ook zijn de raps/halfzang erg kort en wordt eigenlijk alleen de sample op een beat ten horen gebracht. Maar best fijne skit.

Whatever Works, sample en beat zijn dope. Eindelijk rapt hij ook wat beter. Ja deze track is best tof.
Wel wat weinig afwisseling, beat en sample laten lopen en erover rappen. Daardoor is het wat mixtape achtig, maar nogmaals wel dope track.

Mama's Favorite, tweede kut track. Die zang is echt tergend slecht. Beat komt er pas in halverwege de track en is wat suf en weinig inspirerend. Nee deze zal nooit op repeat gaan en waarschijnlijk op skip.
De "moeder" is vast bedoelt als een emotioneel gebabbel, maar het voelt gewoon heel neppig met die rare sample eronder.

Sisters & Brothers, toffe track. Die zoom en beat zijn tof gedaan. Ook de "zang sample" is vet gedaan.
Ye rapt best goed, het is een beetje in de stijl van Consequence nu. Ik dacht eerst zelfs dat het hem was.
Ook tof dat op het einde de sample wat meer open klinkt, eerst wat meer ingehouden en op het einde ineens een toontje hoger en wat minder "narrow" sound.

Bully, verschrikkelijke zang en die tekst yuck. Cee Lo is hit & miss voor mij en hier weer miss.
Nee deze track is shit. Die decoder zang ook, wat een klote track.

Highs & Lows, echt verschrikkelijk weer. Wat doet hij hier? zingen? rappen? wat het ook is, het klinkt kut en ongeinspireerd, alsof hij denkt "ik ga een suffe dance track maken, maar zonder dance beat".
Hier ben ik blij dat de tracks kort zijn.

I Can't Wait, beat is magertjes en de productie wat saai. Die decoder shit wordt nu echt heel irritant.
En dat woohooo in de decoder, nee dit is shit. Eigenlijk zijn de raps wel ok maar die zitten op het einde en zijn heel kort. Die sample wordt ook enorm verkracht.

White Lines, het wordt nu echt dramatisch kwa sound. Hoezo een bestaand nummer gebruiken, het enorm slecht mixen met constant het zelfde trucje en een decoder.

Preacher Man, nee dit is heel slecht die tekst ook. "When it is dark you dont know where you are going" ok dan. Hij durft in die track ook nog te stellen dat andere biten op zijn muziek terwijl dit hele project met decoders en all als biten voelt van hele slechte hiphop.

Beauty & The Beast, zelfs een soul sample in oude stijl gaat de track niet redden. Weer lelijke zang en een hele simpele tekst. Beat is heel suf. Ik vind dat het album nu zelfs gaat irriteren omdat ik eigenlijk constant hetzelfde trucje hoor kwa sound.

Damn is kwa sound gewoon weer hetzelfde als eerdere tracks, er zit zo ontiegelijk weinig variatie in. Ook kwa opzet met die halve zang en distorted stem etc. De manier van de spacey geluid erachter, het is constant hetzelfde.

Last Breath brengt dan eindelijk ietwat variatie in de sound. Op zich wel lollig, niet heel vet maar tenminste even wat anders. Wel weer die decoder en het lelijke halve zingen.
Kwa achtergrond sound veel van hetzelfde, maar de trompetten op ongeveer 1.15 zijn wel tof gedaan.
Als geheel wat mat en saai met hier en daar een kleine opleving.

This One Here, is weer precies hetzelfde trucje. Wat een saai album is dit nu, gelukkig het laatse nummer.

Zelfs als je de sound digt kan ik me niet voorstellen dat je op het puntje van je stoel zit bij het luisteren van alle tracks. Die sound is gewoon teveel van hetzelfde, constant en echt constant bij 80% van de tracks wordt een zelfde opbouw, trucje en zang/rap gedaan. Zelfs als je dat hee tof vindt gaat de klad erin lijkt mij. De wendingen in tracks zijn heel mager en vaak nog even op het einde. Het is te weinig om te boeien en de goede raps zijn heel sporadisch, de rest is halve zang of decoder Black Eyed Peas-achtige rip offs.
Ik vind het gemiddelde erg hoog voor dit album ik zit er zeker onder --> 2.5*

Clipje van FATHER is wel weer erg tof!

Laatste Kanye project wat me nog echt wist te overtuigen was Kids See Ghosts, daarna alleen maar slecht tot matige albums. Bully is beter dan de Vultures of Donda series, maar scheelt niet veel.

Ik begin te twijfelen of dit werk nog los ervaren kan worden van de persoon. Ambachtelijk en technisch zoals eerder werd aangehaald is het niet wereld veranderend (ik snap het, dan zet ik ook el-p van 10 jaar terug aan).

Maar, in deze tijd, is er toch gewoon een goed album? En, helemaal in de tijd, één van de weinige volledige werken.

Hier word een concept, goede muziek én een rond werk gebracht (los van Kendrick kan ik niemand noemen die dat doet in hiphop?).
Wat voor mij meer muzikaal een kunstwerk is dan iets catchy en kort en lekker bekkend.

Overigens, misschien open mike eagle?

Ik kan je helemaal niet volgen wat betreft Te en dit album, zowel kwa concept niet als goede muziek maar om toch een poging te wagen tot je vraag.
Als concept, naar mijn mening goede muziek en rond werk, Winne - Mssyeh?

Ik begrijp wat je bedoelt met “rond” als in: een afgewerkt geheel met een duidelijk concept en samenhang. Alleen vind ik dat het hier eerder afgerond lijkt in idee dan in uitvoering. Een album kan thematisch kloppen, maar als de productie onaf voelt en de teksten weinig spanning hebben, dan ervaar ik het niet als écht voltooid.
Voor mij zit “rondheid” niet alleen in structuur of intentie, maar ook in detail, afwerking en overtuiging. Dat mis ik hier. Het voelt minder als een doordacht eindpunt en meer als een schets die als eindversie is uitgebracht.
Dus ja, er is een concept. Maar een concept alleen maakt het voor mij nog geen volledig werk.

Als je bekijkt wat Kandrick Lamar, Frank Ocean (Blonde hoewel ook al wat oudere), Tyler the Creator (Chromakopia) of een FKA Twigs (Magdalene) of Little Simz (Sometimes I might be introverted of de laatste) doen, dat is strak, productioneel verfijnd en "dramaturgisch" opgebouwd. Dat mis ik hier.

Sommige nummers klinken alsof hij misschien weer wat medicatie neemt. Ik hoop het in ieder geval voor hem, zo ontregeld door het leven gaan is ook niets. Het is niet goed, maar het klinkt weer wat normaler dan de laatste jaren.

Nummer met Travis Scott is lekker.

Waarom zijn de nummers zo kort ik mis de opbouwende oude kanye nummers als runaway. Lijken wel skits

Nietszeggende muziek en misplaatst zelfmedelijden. Jammer

Vandaag aangeschaft op vinyl. Niet naar de tracklist gekeken. Totaal anders dan de versie hier....

Zeer genietbaar.