Rod Stewart - Ultimate Hits (2025)

In de categorie volstrekt overbodig mogen we deze zeker plaatsen (horen trouwens 23 t/m 30 niet bij de bonustracks). Twee dagen voor zijn optreden (misschien met Ron en Kenney) op het legendarische festival van Glastonbury. Alle Greatest, Best of albums kunnen worden ingeruild tegen Storyteller, met prachtige anekdotes over de songs die daarop staan. Wel geeft het natuurlijk een beeld hoe deze zanger zich vanaf pak en beet 1970 tot nu toe staande heeft weten te houden. De cover laat de nog redelijk jonge Rod Stewart, de rockstar zien en voor verzamelaars deze is te verkrijgen op groen vinyl. Ondertussen kijk ik uit naar zijn nieuwe album met Faces, die gepland staat voor volgend jaar.

En nog heerlijk nieuws op deze vaak lastige maandagmorgen. Een weekendje Sofia met mijn 2 dochters en vriendin aangekondigd, in de pocket en ja de vrouwen hebben daarbij ook kaartjes voor Rod Stewart op zaterdag 13 december geregeld. Gaan we voor Forever Young, Some Girls have all the Luck, Have I told you Lately of Maggie May (mijn eerste singeltje en stralend in het boek Dromen stromen in het slotverhaal Onverwoestbaar onsterfelijk).

Een kleine greep uit de line up van Glastobury 2025 in het laatste weekend van juni ( sowieso deels te volgen op de BBC); The Libertines - Gary Numan - Neil Young - Frans Ferdinand - Nile Rodgers&Chic - Nick Lowe en dus Rod Stewart met Ron Wood en andere gasten. Lijkt me zeer de moeite waard !

Hopelijk is ie op tijd hersteld, die ouwe Rod (met alle respect), hij past natuurlijk perfect in die Legends slot op Glastonbury.

Bij the Guardian raken ze ook alvast in de stemming:

Sailing towards Glastonbury: Rod Stewart’s greatest solo songs – ranked!

Ik ga alvast nadenken over hoe veel blondines er op het podium zullen staan tijdens z'n show (Rod incl.).

Bij Rod Stewarts greatest songs (alles is subjectief) mis ik nogal wat prachtige songs. Zal daar morgen eens op terug komen ( nu wacht bezorgen van mijn 3de boek Dromen stromen en een terrasje met maar, hihi, liefst 3 dames) Poles Apart.

Het is maar een subjectief overzicht, die beste 20 van The Guardian. Ik heb de krant hoog in het vaandel staan maar Da ya think I'm sexy kan natuurlijk nooit boven Sailing uitkomen.

Voor een Greatest Hits draait Rod zijn handen ook niet om. En daarom koop ik deze niet. Ik heb alle nummers al die er op staan, meerdere keren vaak, zowel op verzamelaars als op de originele albums.

Los van Faces (You can make me dance, sing or anything mijn favoriet) en met Jeff Beck (wat te denken van Morning Dew - Ol Man River - I've been Drinking en People get ready) mis ik bij The Guardian; misschien wel zijn meest indrukwekkende cover ooit If Loving You is wrong van Footloose and Fancy Free - Fool for You - Passion - Never give up on a Dream - Muddy, Sam and Otis - It's Over en Touchline ( imposant vader-zoon-voetbal liefde song).

Ik zou Forever Young, Da ya think I'm sexy en Young Turks inruilen voor Reason to be believe (geen Maggie May zonder Reason to believe), het geweldige epos You keep me hanging on van Foot Loose and Fancy Free en een andere geweldige cover, Standing in the shadows of love van Blondes have more fun.

Mooie gedachte Musician, het tweeluik You keep me hanging on en If loving you is wrong is sowieso subliem, zowel muzikaal als vocaal. Reason to believe was zelfs oorspronkelijk de A-kant en Maggie May de B-kant (door duizenden telefoontjes en dj werden de rollen omgedraaid) en zijn niet alleen verantwoordelijk voor zijn doorbraak, maar ook (live) onweerstaanbaar. Forever Young is de laatste jaren uitgegroeid tot een speciale band met zijn publiek en live klapper dus daar kan ik wel enigszins inkomen. Standing in the shadows of love ga ik nog eens wat extra aandacht geven, maar Touchline staat bij mij hoog aangeschreven; het gaat over wat Rod Stewart is, iemand die zielsveel houdt van muziek, voetbal en zijn familie.

Dus de eerste 5 nummers zouden volgens de logische volgorde en schoonheid moeten zijn; In a broken dream - Handbags and Gladrags - Reason to Believe - Maggie May en You wear it well ( dan heb je wel een ijzersterk begin ). Pijnlijke miskleunen zijn trouwens het ontbreken van Passion en Crazy about Her ( veelvuldig gedraaid door eerst Rob Stenders, daarna Frits Spits en vervolgens heel veel disjockeys), althans voor mij, maar hier ook weer de kanttekening het blijft subjectief.

Nog mensen geluisterd zondag naar festival Glastonbury. Een gevarieerd en bij tijden imponerend programma. Celeste, Turnstile en Nile Rodgers/Chic waren verrassend sterk en, of imponerend. Het optreden van Rod Stewart (3 sterren Guardian en Rolling Stone ) was vooral levendig en opgewekt. Het hoogtepunt toch wel de samenwerking met Ron Wood, dan zie je beiden stralen en opbloeien, een chemie met 1 blik. Daarom kijk ik bijzonder uit naar nieuw werk/album van Faces (waarschijnlijk in 2026).

Zondagavond 29 juni jl. trakteerde BBC1 ons op een anderhalf durende registratie van het optreden van Rod op het Glastonbury festival. Mijn echtgenote en ondergetekende werden aangenaam verrast door dat optreden van Rod Stewart! Rod's vertolking van het nummer "I'd rather go blind" maakte diepe indruk.