Dressed Like Boys - Dressed Like Boys (2025)

Nu al als EP zijn er 5 songs van dit album te beluisteren op Spotify. Prachtige ,soms gevoelige songs, met een opbouw naar een mooie climax.
Van deze Belgische artiest gaan we nog veel moois horen in de toekomst, daar ben ik van overtuigd.

Idd, prachtig, veel belovend debuut. Dat gaat smaken 8 juli op Gent Jazz.

Lies is waanzinnig - gevoelig, catchy, melodieus en speels geproduceerd. Bij de overige nummers die ik gehoord heb - Jaouad, Stonewall Riots Forever en Our Part of Town - blijft alleen het gevoelige over, en daar krijg ik snel genoeg van. Mooi hoor, daar niet van, maar de eenvormigheid slaat alras toe. Jelles ijle stem gaat ook storen op den duur. Wie weet dat de overige liedjes nog iets anders laten horen, maar anders ga ik dit album niet uitzitten en houd ik het lekker bij Lies.

Wel een goeie hoes trouwens.

Zanger van Dirk trouwens. Dirk bestaat niet meer maar heb zeer goede herinneringen aan hun concert in Gent.
30 oktober al tickets voor deze jongen. Talent zat.
(Komt ook naar Paradiso trouwens)

Jeetje wat is Gregor Samsa een mooi nummer! Vergelijking met Sufjan Stevens is natuurlijk makkelijk én snel te maken, maar het heeft genoeg eigen smoel om opzich zelf mooi te blijven; snel scannen door de andere nummers geeft me een soort Bowie-achtige vibe. Krijg een sterke 'muziek-uit-andere-tijden'-gevoel.

Interview Dressed Like Boys

Niet vreemd dat je Sufjan hoort, want hij plaatst het ook bij de albums die het meeste invloed hebben gehad op zijn muzikale ontwikkeling. Leuk interview trouwens en een uitstekende smaak.

Wat een wereldplaat is dit.
Het lijkt too easy, maar de liedjes klinken zich vast in je hersenen.
Een instant klassieker.

Afgelopen woensdag was ik nog bij Perfume Genius en die naam komt blijkbaar wel eens voorbij bij dit album, net als Sufjan Stevens. Die hoor ik allebei dan niet echt terug.

Dit gaat meer richting Elton John, Beatles of Lou Reed. Ook heel leuk natuurlijk. Het laatste Duncan Laurence album ging ook deze kant op.

Hierdoor blijkt dit een heerlijk nostalgische trip van een album dat zeker nog veel draaibeurten gaat krijgen en een optreden in Rotterdam staat al genoteerd in mijn agenda.

En daarvoor van Protection Patrol Pinkerton. Het valt mij echt op dat die groep in geen enkel interview nog ter sprake komt. Zo jammer

Deze nog nooit beluisterd, ga ik zeker eens doen!

Solo aan de piano deed hij toen ook al : Don't Wreck This [AB Session]

Wouw wat een heerlijke plaat is dit precies in mijn straatje! Catchy als de nete, strijkers en retrosound.
Rotownkaarten in bezit

En wij maar zeggen: in Rotown komt niet veel meer van onze gading. Zien we elkaar gewoon weer bij een concert

Lies steekt er wel echt bovenuit maar verder zijn dit wel erg mooie liedjes allemaal. Cd is in ieder geval besteld vanavond.

Geluisterd, en man, wat heeft die kerel talent…!
Wist het niet, dank voor de tip!

Graag gedaan! =) (en hij was/is ook nog eens een goede stand-up comedian)

Inmiddels ook op vinyl in bezit... echt een geweldig mooi album. Halfje erbij!

Ik kijk uit naar het optreden in januari.

hier een fantastisch optreden in Antwerpen met af en toe een groot koor op het podium
https://youtu.be/oQQFa5yeHrc?si=VqQYF0Us14uW_-N5

Oh wat is dit goed, verrassing vh jaar voor mij

Album van het jaar wat mij betreft. De eer gehad hem live te zien in en intieme setting in Rijsel op een 360° podium met, wat zou het geweest zijn, een 200-tal andere toeschouwers. Ik krijg niet gauw goosebumps tijdens een optreden, maar waw waw waaw. Wereldklasse.

Wereldklasse. Dat riep ik naar iedereen toen we de zaal verlieten na zijn optreden in de AB.
En niemand sprak me tegen.

De AB bevindt zich in Brussel

Mooie songs op dit album. Soms waan ik me in de jaren 70. Goeie zanger ook.

Dit album stond bij meerderen in hun jaarlijst en daarom maar eens beluisterd. Idd, fraaie liedjes, luistert fijntjes weg, duidelijk retro-geluid, en in aanvulling op eerder genoemde artiesten ('inspiratiebronnen' zeg maar) zou ik vroeg werk van Bowie (t/m Ziggy) willen noemen, ook Mott the Hoople (Healing) en - gek genoeg uit een ander tijdperk World Party (Goodbye Jumbo, uit 1990).

Stone Wall Riots of hoe een song door merg en been kan gaan. Het hele album nestelt zich mooi tussen het ingetogen werk van Sufjan Stevens en Perfume Genius maar nergens een kopie van die artiesten. Vraag me wel al voorzichtig af welke richting hij uitgaat. Misschien dat hij ooit meer electronica in zijn volgend werk durft steken…
In ieder geval een van de beste albums uit 2025.