Bioscope - Gentō (2025)

Errug sfeervol, errug sterk van deze Marillion, Tangerine Dream en Elbow combi!

Zoals vigil ook stelt. Erg, erg sfeervol. Erg lekker !!

En vooral ook wat een opname & productie. Op Apple Music kun je het in Dolby Atmos afspelen / wat zich over een Beats hoofdtelefoon betekent dat in Spatial Audio……dan komt de gelaagdheid wel beter tot zijn recht.

Wellicht moet ik het album echt fysiek aanschaffen en in echt Atmos afspelen.

In mijn hobby/muziek ruimte zijn er periodes dat ik alleen maar muziek in een bepaalde stijl of muziek van een bepaalde groep beluister om die daarna weer een tijd onberoerd te laten. Een week stevige rock kan gemakkelijk worden afgelost door een periode van klassiek en/of new age. Alles zoveel mogelijk in 5.1 surround. Er zijn zo ook weken vol alleen maar Marillion, Depeche Mode, Jethro Tull of Porcupine Tree. Of andere bekende namen zoals Gentle Giant, Genesis, Rush, Yes of Queen. Ik blader dan zoveel mogelijk doorheen het hele repertoire van de betreffende band. Tot ik het beu ben. Toe aan verandering. Bij voorkeur iets nieuws. Heb sowieso wel altijd muziek om me heen. Momenteel stap ik zo juist uit een elektronische periode met onder andere Kraftwerk, Yello, Schiller, Booka Shade en Tangerine Dream. Mooi moment om eens van Bisoscope te proeven. Die blijkt mooi aan te sluiten bij mijn weer helemaal opgeleefde bewondering voor Tangerine Dream. Ik denk ook dat het vooral Tangerine Dream fans zullen zijn die deze muziek zullen waarderen. Mooie landschappen van min of meer bekende pulserende geluiden met daarover de zweverige elektrische gitaar van Steve Rothery. Geheel in dienst van de sfeer en niet vergelijkbaar met zijn werk bij Marillion (alhoewel; het laatste nummer Kaleidoscope heeft raakvlakken en degene die zijn solowerk kennen zullen ook niet verrast zijn). Ik heb geluisterd op mijn 5.1 systeem en ben enthousiast. Er wordt ruim voldoende gebruik gemaakt van de boxen achter me. Je zit er lekker midden in en het klinkt allemaal lekker open en ruimtelijk. Het voelt of je er onderdeel van wordt. Precies zoals ik het graag heb. Evengoed wel benieuwd of deze prima benadering invloed zal hebben op de nieuwe Marillion. Ik kan maar niet enthousiast geraken van de manier waarop ze dat bij ” an hour before it’s dark” hebben gedaan.

Heerlijk Spacy

Wat een ontzettend lekker album. Fraaie combinatie van stijlen die elkaar prima aanvullen. Geen doorsnee progrock album maar JMJ Jarre meets Marillion met een sausje Kraftwerk. Nou ja, een mengelmoes met een heldere sound, volledig instrumentaal maar het verhaal wordt verteld middels echt mooie soundscapes. I luv it.

Na enkele malen beluisterd moet ik helaas bekennen dat dit niet mijn smaak is. Ik ken beide heren muzikaal gezien goed, Marillion was vroeger één van mijn favorieten, zeker tijdens de Fish era, maar ook zeker de eerste 4 albums met H. Daarna heb ik Marillion nog vaak geluisterd, maar het pakt me niet, helaas. Tangerine Dream is mijn favoriete band aller tijden. Al moet ik wel bekennen dat dat vooral de muziek was die ze maakten tussen 1970 en 1990, daarna kwam er voor mij heel af en toe nog wel iets interessants uit hun koker, maar de koek was eigenlijk wel op.
Thorsten heeft de ondankbare taak gekregen om Tangerine Dream in leven te houden, wat maar sporadis lukt, is mijn mening.
Deze twee muzikanten samen klinkt niet heel erg voor de hand, maar daarom eigenlijk deste interessanter, althans op papier. In de praktijk klinkt het in mijn oren erg naar het huidige, voor mij ongeinspireerde Tangerine Dream, met daaroverheen een gitaarsausje. De tracks hebben een mooie opbouw, maar blijven bij mij niet hangen. Eigenlijk hetzelfde als bij het hedendaagse Tangerine Dream en Marillion naar mijn mening.
Klinkt allemaal best lekker, maar het is voor mij niet iets wat ik met regelmaat zal gaan luisteren.
2,5 ster.