Bioscope - Gentō (2025)

Na enkele malen beluisterd moet ik helaas bekennen dat dit niet mijn smaak is. Ik ken beide heren muzikaal gezien goed, Marillion was vroeger één van mijn favorieten, zeker tijdens de Fish era, maar ook zeker de eerste 4 albums met H. Daarna heb ik Marillion nog vaak geluisterd, maar het pakt me niet, helaas. Tangerine Dream is mijn favoriete band aller tijden. Al moet ik wel bekennen dat dat vooral de muziek was die ze maakten tussen 1970 en 1990, daarna kwam er voor mij heel af en toe nog wel iets interessants uit hun koker, maar de koek was eigenlijk wel op.
Thorsten heeft de ondankbare taak gekregen om Tangerine Dream in leven te houden, wat maar sporadis lukt, is mijn mening.
Deze twee muzikanten samen klinkt niet heel erg voor de hand, maar daarom eigenlijk deste interessanter, althans op papier. In de praktijk klinkt het in mijn oren erg naar het huidige, voor mij ongeinspireerde Tangerine Dream, met daaroverheen een gitaarsausje. De tracks hebben een mooie opbouw, maar blijven bij mij niet hangen. Eigenlijk hetzelfde als bij het hedendaagse Tangerine Dream en Marillion naar mijn mening.
Klinkt allemaal best lekker, maar het is voor mij niet iets wat ik met regelmaat zal gaan luisteren.
2,5 ster.