The Quantic Soul Orchestra - Tropidélico (2007)

Dit klinkt echt zeeeeeeeer vet. Ik heb normaal niets met latin maar, wow! Zeer sterk.

Tropidélico is een mengeling van zowat elk blackmusic genre. Zo is er soul te horen, maar ook jazz, latin en een vleugje hiphop (de bijdrage van J-Live). Het geheel is gewoon erg zomers en dat sluit perfect aan op dit jaargetijde en het jaargetijde dat nog komen gaat. Het is voor een groot deel instrumentaal, de tracks waar een gastbijdrage bij vermeld staan is wel met zang en in het geval van J-Live is het rap. Ik vind het zonder meer een van de lekkerste zomer cd's en het zal in dit huis nog erg vaak opstaan.

Dit is weer een hele hele fijne in het soul-album vd week topic. Vandaag meteen maar tweemaal achter elkaar beluisterd, heerlijk! Mooi voor bij het jaargetijde en het weer vandaag in het bijzonder. Toch knap hoe deze groep het voor elkaar krijgt om zoveel soul te leggen in het instrumentale. Daarbij zijn er stukken waarbij het inderdaad behoorlijk jazzy wordt, al kan je wel horen dat dat niet de huisstijl is van de solisten. Het gaat om het collectief, en dat speelt vooral samen erg lekker. Funky en toch ook latin, maar dat laatste is niet overdreven; weliswaar zijn er traditionele Latin thema´s gebruikt, maar de groep houdt zijn eigen stijl die ik al kende van bijvoorbeeld The Quantic Soul Orchestra - Pushin On (2005)

Het is misschien ook juist de ontbrekende perfectie, het soms wat minder goed op de voorgrond soleren wat dit zo´n lekkere plaat maakt. Denk ik. Want van de vocale bijdragen moet de soul niet komen. Daar zijn de stemmetjes toch te dun voor; een groot verschil trouwens met Alice Russell die eerder met dit gezelschap muziek opnam. Wat blijft is een warme, en vooral ritmisch ook zeer sterke, sfeervolle plaat die ik denk ik wel eens ga aanschaffen.

Nu een paar keer beluisterd en ik denk dat dit album voor mij een echt seizoensalbum gaat worden. Schijnt het zonnetje en zit ik gezellig met wat vrienden buiten met een drankje in de hand aan de barbeque, dan zal ik dit zeker opzetten. Maar is het druilerig weer en zit ik binnen, dan laat ik het lekker staan.

Quantic zorgt, bijna als vanzelfsprekend, voora kwalitatief goede muziek. Heerlijk funky en lazy ingespeelde muziek die altijd weet te boeien, ook al is het merendeel alleen muzikaal. De vocalisten aanwezig voegen ook niet bijster veel toe aan het album. In vergelijking met bijvoorbeeld Alice Russell op eerder albums van Quantic.
Ik was sceptisch, maar het is me dus toch wel bevallen.

Ik ben het eigenlijk eens met Reijersen. Alleen verwacht ik meer van muziek dan 'leuk voor de barbecue', en dat heb ik nog niet gehoord. Tuurlijk is het fijne muziek, en wat latin op z'n tijd gaat er goed in, maar nergens lijkt het zich vanuit de achtergrond te kunnen losmaken. Bij 'Panama City' en 'She Said What' met J-Live lukte het bijna. De andere vocalisten zijn inderdaad geen meerwaarde voor de desbetreffende songs. Op eerdere albums was dat wel het geval, vooral de I'm Thankful-LP met Spanky Wilson is heerlijk.
Maar misschien is het ook gewoon het weer dat dit album gewoon helemaal plat legt (momenteel stormt het hier zelfs). Enkel een hete zomer zal daarop een antwoord kunnen geven.

Dit SAvdW expres opzij gelegd voor warmere tijden, zoals deze week bijvoorbeeld. Ik beoordeel platen graag in hun bloeiperiode. Geen bezwaar dat-ie de rest van het jaar in de kast ligt. Tropidélico heeft het ongedwongen karakter van Orchestra Baobab, de zon van de Copacabana en basloopjes waar je onmogelijk bij stil kunt zitten. Liefdevolle mix van boogaloo, soul, hiphop, funk en samba. En een steengoeie hoes die de plaat perfect samenvat. Sun is shining...!

Muzikaal klinkt dit meer dan fijn. Originele keuze voor SAVDW.

Gisteren weer herontdekt. Heerlijke plaat!