Pendulum - Inertia (2025)

Na 15 jaar een volledig nieuw album van Pendulum. Je kunt merken dat ze de laatste jaren weer de focus hebben op live-optredens met de gehele band ipv losse DnB dj-optedens.
Een aantal nummers had ik al gehoord bij het Graspop-optreden van vorig jaar. Live passen deze nieuwe nummers perfect in hun setlist. Vooral Napalm was echt perfect als opener.

Puur als studioalbum komt het wat minder hard binnen. De nummers zitten goed in elkaar en zijn afwisselend qua stijl met meer de nadruk op hun metal-verleden ipv pure Drum and Bass.
Hierdoor voelt het album echter niet als een geheel aan en vind ik het minder sfeervol dan de vorige plaat Immersion, maar als losse nummers zeker een fijne toevoeging tijdens de live optredens.
Ben dan ook zeer benieuwd naar hun optreden in 013 in oktober.

Na 15 jaar met een grotendeels nogal gedateerd klinkende herhaling van zetten op de proppen komen is gewaagd, dat moet ik deze australische band nageven. Veel nieuwe zieltjes zal men er helaas niet mee winnen en ook fans van het eerste uur zullen er niet echt warm meer voor lopen. Daar is het songmateriaal gewoonweg te vlak en voorspelbaar voor. De meeste tracks klinken best lekker en het album als geheel stampt aangenaam door, met hier en daar een stevige metalpassage, maar een oubollig deuntje als Napalm kan tegenwoordig echt niet meer, mannen.

Ik ben geen groot Pendulum fan of kenner, maar deze plaat bevalt me erg goed. Lang niet alles is even boeiend maar sommige nummers raken voor mij wel de juiste nostalgische snaar merk ik. Verder beukt het album wel redelijk en werkt het goed als muziek ok te klussen merkte ik vandaag.

Ik mag dit wel, hopelijk blijft het hier niet bij.