Glenn Hughes - Chosen (2025)

Is die ook een aanrader als je niet zo van funk bent, milesdavisjr?

Resonate is wel wat swingender van aard omdat Hughes het funk aspect meer doorvoert.
Chosen is simpelweg wat traditioneler van aard. Dat is niet erg, zoek je echter een plaatje om wat energie op te wekken zou ik altijd voor Resonate gaan.

Mag ik nog even opmerken dat ik Heal helemaal te gek vind, wat een machtige song is dat!

Zoals bijna altijd vind ik deze plaat van Hughes ook weer wat wisselvallig. De man heeft maar zelden platen gemaakt die van A tot Z eruit knallen. Dat heb ik inmiddels wel vaker geblaat, haha. Wat ik dan wel weer fijn vind ten opzichte van Resonate is de productie. Die is op deze plaat een stuk ruimtelijker. Niet zo bombastisch en/of volgepropt. Dat vind ik nu eenmaal prettiger en relaxter luisteren.
De eerste drie nummers knallen er zeer zeker lekker in. Dat is Hughes op zijn best. Af en toe een lekker knorrende bass. Met een prima drive. Lekkere en prima nummers. Sterk en overtuigend gezongen. Zoals we dat gewend zijn van de beste man. Vooral My Aliby is klasse. Andersen is dan weliswaar geen gitarist waarbij ik versteld van sta. Maar doet zijn werk prima. Heal blijft een wat vreemd nummer voor mij. De ene keer kan ik er met gemak mee leven. Vooral het middenstuk kan me ten alle tijden bekoren. De andere keer heb ik er weinig mee. Dan irriteer ik me wel eens vooral aan dat ooohhoho gedeelte. De volgende 2 nummers zijn wel okay. Geen hoogvliegers. Van Hot Damn Ting gruwel ik, skippen maar. Eenvoudige vuller. Black Cat Moan komt de funk weer enigszins boven. En daar houdt boyke wel van. Om dan vervolgens weer te gruwelen van die kwijlende ballad, brrrr. Da's echt het slechtste nummer. Into the Fade zit weer op het niveau van de eerste 3 nummers en Black Cat. Lekker dus.

Overigens weer een prima concert gezien van Hughes in Maastricht. Waarbij de beste man nog altijd laat zien dat hij en zijn band er zin hadden. Af en toe wel wat overdreven in zijn bedankjes naar het publiek. Die maar voor een kwart gevuld was ? Maar een verdomd sterke set. Vol variatie en slechts een Purple nummer. De ouder wordende boykes hebben zich in ieder geval prima vermaakt !

De meeste platen van Hughes zijn inderdaad nogal wisselvallig van aard.
Zelfs From Now On...kakt tegen het einde best wel in, hoewel ik dat album voorheen een topper vond.
Resonate blijft voor mij bij nader inzien de plaat van Hughes waarbij hij over de hele linie genomen een constant niveau haalt. De productie knalt, de songs klinken fris en het songmateriaal is overwegend sterk van die schijf.
Addiction - ook tot de betere releases van Glenn gerekend - houdt ook niet mijn volle aandacht vast.
Desalniettemin blijft de Brit voor mij tot de top van de eredivisie horen in het wereldje waarin hij zich begeeft.

Minder goed nieuws wat betreft Hughes.

Annulering Amerikaanse tour 2026: In januari 2026 heeft Glenn Hughes zijn volledige Amerikaanse tournee ("The Chosen Years"), die gepland stond voor het voorjaar van 2026, geannuleerd.
Reden: De annulering volgt op medisch advies vanwege een "klein gezondheidsprobleem" waarvoor hij de komende maanden behandeling nodig heeft.

Oeps. Kleine gezondheidsproblemen leiden op hogere leeftijd vaker tot een domino-effect bij de patiënt in kwestie.

Afwachten natuurlijk. En hopen dat alles goed gaat komen.

Nog niets van gemerkt.

Je bent dan ook iets jonger!

En waarschijnlijk geen drugs verleden van hier tot Tokyo.