Kathleen Edwards - Billionaire (2025)

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Review: Kathleen Edwards - Billionaire - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Review: Kathleen Edwards - Billionaire
Kathleen Edwards leverde meer dan twintig jaar geleden een ware klassieker af met haar debuutalbum Failer, maar blijkt ook op haar deze week verschenen nieuwe album Billionaire weer uitstekend in vorm

Wanneer ik een lijstje moet maken met mijn favoriete rootsalbums van vrouwelijke muzikanten staat Failer van Kathleen Edwards daar zeker op. Ook de andere albums van de muzikante uit Ottawa zijn de moeite waard, maar het debuutalbum van Kathleen Edwards blijft toch een klasse apart. Met het deze week verschenen Billionaire komt de Canadese muzikante toch opeens dicht in de buurt. Samen met producers Jason Isbell en Gena Johnson keert Kathleen Edwards weer terug naar de rootsmuziek van Failer en het is rootsmuziek met weergaloos gitaarwerk van Jason Isbell. De alleen maar mooier geworden stem van Kathleen Edwards en haar aansprekende songs maken het feestje compleet.

De Canadese singer-songwriter Kathleen Edwards debuteerde in de eerste weken van 2003 met het album Failer. Het is een album dat me vrijwel onmiddellijk dierbaar was en nog altijd is. Het is een album met geweldige songs, met gitaar georiënteerd rootsmuziek die staat als een huis en met een stem die tien songs lang het oor streelt. Failer is wat mij betreft een van de beste rootsalbums van dit millennium, maar het is ook een album dat voor Kathleen Edwards niet te overtreffen en nauwelijks te benaderen bleek.

De muzikante uit Ottawa probeerde dat wel met Back To Me uit 2005, Asking For Flowers uit 2008 en Voyageur uit 2012. Alle drie prima rootsalbums, maar geen van allen zo memorabel als Failer. Het werd vervolgens stil rond Kathleen Edwards, maar in 2020 keerde ze terug met het wat meer pop georiënteerde en mede door de van Kacey Musgraves bekende Ian Fitchuk geproduceerde Total Freedom. Ik vond Total Freedom beter dan zijn drie voorgangers, maar het album bleef achter bij het onaantastbare Failer.

Met het deze week verschenen Billionaire komt Kathleen Edwards dichter in de buurt bij haar debuutalbum, want het nieuwe album van de Canadese muzikante heeft me zeer aangenaam verrast. Op Billionaire laat Kathleen Edwards de flirts met pop weer achter zich en kiest ze voor een gitaar georiënteerd rootsgeluid dat doet denken aan dat op Failer.

Het gitaarwerk klinkt direct vanaf de eerste track fantastisch en dit kan ook bijna niet anders, want niemand minder dan Jason Isbell tekent voor een groot deel van het gitaarwerk op het album. De Amerikaanse muzikant tekende ook voor de productie, die hij samen deed met studiotechnicus Gena Johnson, die misschien wat minder bekend is, maar stapels aansprekende rootsalbums heeft voorzien van een fantastisch geluid.

Ook Billionaire klinkt geweldig, maar dit is slechts een van de vele sterke punten van het album. Het bij vlagen lekker ruwe rootsgeluid klinkt onweerstaanbaar lekker, zeker als Jason Isbell er een vlammende gitaarsolo tegenaan gooit, maar ook de andere muzikanten op het album spelen fantastisch, met een speciale vermelding voor het orgelspel van Jen Gunderman.

Zussen Shelby Lynne en Allison Moorer duiken op in het achtergrondkoortje, maar ook Kathleen Edwards zingt prachtig en nog wat mooier dan op haar inmiddels meer dan twintig jaar oude debuutalbum. De Canadese muzikante schreef bovendien een serie fraaie songs, die ook al niet onder doen voor de songs op Failer.

Het is lastig om een net verschenen album te vergelijken met een 22 jaar oude klassieker, maar Kathleen Edwards komt voor het eerst aardig in de buurt van haar onaantastbaar geachte debuutalbum. De samenwerking met Jason Isbell blijkt een schot in de roos, want song na song is het gitaarwerk echt fantastisch, maar hetzelfde kan gezegd worden van de zang van Kathleen Edwards, die laat horen dat ze nog steeds in staat is om een zeer memorabel rootsalbum te maken.

Ik vond Total Freedom vijf jaar geleden echt een prima album, maar Billionaire is wat mij betreft van een duidelijk hoger niveau. Het zat Kathleen Edwards na de release van haar geweldige debuutalbum heel vaak niet mee, maar met Billionaire heeft ze een bijzonder sterke troef in handen. Een groter verrassing dit nieuwe album van Kathleen Edwards. Erwin Zijleman

Dat viel me bij eerdere albums ook al op; wat een venijn zit er in haar teksten. Eén ding is zeker.....ze is nog niet klaar met die mannen; het blijft haar voornaamste inspiratiebron.

Kom ik bij dit album......net als bij haar teksten zit er ook muzikaal niet veel ontwikkeling in. Het zit zeker goed in elkaar en er wordt prima gemusiceerd, maar ik mis ontwikkeling. Beetje meer van het zelfde.

Wat een prachtplaat. Wat een stem. En heerlijk gitaarwerk, op de pittige nummers, alsof ik Neil Young's Crazy Horse, uit de tijd van Weld hoor. En dat Need a Ride, net als je denkt "nu weet ik het wel", komt dat orgel nog voor een ouderwets mooi einde zorgen. Pine is een geweldige afsluiter.