Ihlo - Legacy (2025)

Een aangename verrassing, deze melodieuze progressieve metal uit het Verenigd Koninkrijk. Fans van een band als Teramaze kunnen blind (doof?) toehappen. Echt stevig wordt het nergens, maar de subtiele, lekker zware riffs die aan de tracks ten grondslag liggen geven het geheel toch een fijn heavy gevoel. Prima zanger ook. Het songmateriaal is herhaaldelijk iets te langdradig, met net iets te weinig dynamiek om van een topper te spreken, maar het zeer verzorgde, gedetailleerde geluid dat deze band hier neerzet belooft veel voor de toekomst.

Ja james_cameron, ik kende ze van hun debuut en had deze nieuwe daarom al op de radar staan; idd prima veelbelovend progmetal bandje...

Ha ha, ik dacht eerst dat die goeie zanger een vrouw was. Kan zo op het stapeltje VOLA, Tesseract, enzovoorts.

Tip. Dit album niet na 1 keer luisteren beoordelen.

Nadat Ihlo live ook overtuigde op ProgPower Europe was het uitkijken naar deze release. De verrassing is er misschien wat vanaf, maar de combi van sterke zang tegen een zwaardere proggy/djent achtergrond is nog steeds erg aangenaam. De verdeling van toetsenwerk en gitaar is daarbij mooi in balans. Misschien is het album tevens wat te lang of had ik stiekem op nog beter gehoopt, want hier en daar lijken de langere nummers wel wat aan focus te missen. Toch geeft het talent de doorslag en kan de band al snel zieltjes winnen op MidWinterProg volgend jaar februari in Utrecht. Het is ze gegund, ik ben er zeker bij. Fans van Caligula's Horse en Tesseract zullen hier toch zeker blij van moeten worden.

Klinkt super goed