Boo Boos - Young Love (2025)

Mark Everett en Kate Mattison maken samen een plaat. Ik weet niet heel goed wat ik van de single vind, een beetje (intentioneel?) gezapig is het wel. Maar ik juich het toe dat mr. E op zoek is naar nieuwe creatieve uitdagingen. Wellicht dat dat ook z'n langzaam uitdovende inspiratie voor Eels ook ten goede komt.

Ik heb E hoog zitten, maar dit??? Gezapig, zouteloos, nergens enigszins beluisterenswaardig. Ik heb 36 minuten van mijn leven verpest om dit helemaal uit te zitten. Eerste en laatste keer dus. En ook de eerste keer dat ik een cd van E NIET ga kopen.

1 voordeel, alles wat hij hierna gaat uitbrengen kan alleen maar beter worden dan dit

Waar de fuck denkt E dat hij mee bezig is??

Wie mij een beetje kent weet dat ik een ware E-apologeet ben, ook op deze site ben ik de laatste jaren zijn vele wisselvallige platen met verve blijven verdedigen. Want ook al konden ze steeds moeilijker in de schaduw staan van zijn klassiekers uit de periode ‘92 - ‘09, bevatten ze toch altijd wel een paar bijna-briljante songs die herinnerden aan zijn oude niveau en mij hoop lieten blijven houden dat hij op een dag de geest weer een beetje terug zou weten te vinden. Maar met dit project heeft hij een grens bereikt, althans bij mij. Dit is werkelijk met afstand het verschrikkelijkste dat ik in tijden gehoord heb.

De muziek an sich (een soort SkyRadio-versie van Eels) is al tenenkrommend genoeg, maar de stem van die zangeres is totáál onuitstaanbaar. En als ze dan ook nog eens geestig willen doen, brrrr.....

En dan te bedenken dat ik E altijd tot een van de meest geestige artiesten ooit heb gerekend, als hij dan daadwerkelijk zo’n Intros and Outros ludiek genoeg acht om het bierfiltje te verlaten, dan gaat er toch wel echt iets grondig mis in dit universum. Nou waren er op zich al wat tekenen in het nieuws enzo die daarop wezen, maar nu kan er toch echt geen misverstand meer over bestaan: we zitten in de shit.

Ik heb deze plaat maar liefst twee keer beluisterd, omdat ik het de eerste keer gewoonweg niet kon bevatten. En de gedachten die mij tijdens het luisteren constant plagen zijn: 1. Zat iemand hier nou echt op te wachten? En 2: Wat voor iemand zou dat in hemelsnaam zijn?

Dat ik, die zó van E houdt (en op zich dit genre van bitterzoetgevooisde duetten op z'n tijd best kan waarderen, als het tenminste goed uitgevoerd wordt, met een beetje bezieling en overtuiging alstublieft, en o, ook een beetje goede liedjes toch graag en prettige stemmen die niet volledig met elkaar vloeken, als dat niet teveel gevraagd is...), dat ik die persoon ieder geval niet ben, moge bij dezen denk ik wel duidelijk wezen.

Grinnik, ik proef enige frustratie geloof ik.
Zoals bekend deel ik die wel enigszins met je. Als je ziet wat E eerder (al dan niet mbv een heel goed team binnen Dreamworks) presteerde en hoe het er muzikaal nu voor staat... De laatste jaren is er maar weinig materiaal van topniveau uit E's pen gerold, het is steeds vaker iets uit de Keukenkampioendivisie. En daarop vormt dit project geloof ik geen uitzondering.

Maar een halve ster, dat is het wmb nu ook weer niet. Die bewaar ik voor de echte gruwelen. Dit is na twee keer draaien vermoedelijk niet echt mijn smaak. Maar het is wel vakkundig gemaakt (deels dan, soms is het best slap qua tekst en compositie) en bevat tov Eels-albums ook echt wat nummers met een andere stijl. De vraag is nog even of het voldoende is en welke kant het kwartje op valt. Ik wacht nog even met stemmen.

Die halve punt is bedoeld als signaal naar E: tot hier en niet verder. Dát zal ‘m leren!

Aan deze onfeilbare logica valt niet te tornen lijkt me. Laten we hopen dat de reacties op E MuMe leest en vanaf nu alleen nog maar meesterwerken uitbrengt.

De tijd dat E meesterwerken afleverde ligt al ver achter ons. Zijn laatste Eels plaat was best vermakelijk, maar niet meer dan dat. En dit? Dit moet hij gewoon niet doen. Tenzij hij er opeens heeeel veeeel geld mee verdient??

Ik kan het me niet voorstellen gelet op het aantal stemmen hier en het aantal streams op YouTube.

Ik zag dat de Oor dit album heel positief beoordeelde. Maar heb er nog twee keer naar geluisterd en ik kan die conclusie niet volgen. Het is weliswaar vakkundig gemaakt maar er zit naar mijn mening eigenlijk geen nummer tussen dat de middelmaat echt overstijgt. Op z'n best zijn het B-kantjes van Eels. En aan de andere kant zijn er de pianosongs met structuren en melodieën die voor E heel atypisch zijn. Die innovatie is an sich positief, maar helaas zijn ook die songs niet zo goed. En de samenzang vind ik ook niet heel bijzonder. De zangeres zingt bij vlagen gewoon vals. Ik houd het dan ook maar op 2,5 ster.

Wat een boel negativiteit hier. Eerste plaat in jaren van E die ik vaker dan 2 keer gedraaid heb.