Boo Boos - Young Love (2025)

Waar de fuck denkt E dat hij mee bezig is??

Wie mij een beetje kent weet dat ik een ware E-apologeet ben, ook op deze site ben ik de laatste jaren zijn vele wisselvallige platen met verve blijven verdedigen. Want ook al konden ze steeds moeilijker in de schaduw staan van zijn klassiekers uit de periode ‘92 - ‘09, bevatten ze toch altijd wel een paar bijna-briljante songs die herinnerden aan zijn oude niveau en mij hoop lieten blijven houden dat hij op een dag de geest weer een beetje terug zou weten te vinden. Maar met dit project heeft hij een grens bereikt, althans bij mij. Dit is werkelijk met afstand het verschrikkelijkste dat ik in tijden gehoord heb.

De muziek an sich (een soort SkyRadio-versie van Eels) is al tenenkrommend genoeg, maar de stem van die zangeres is totáál onuitstaanbaar. En als ze dan ook nog eens geestig willen doen, brrrr.....

En dan te bedenken dat ik E altijd tot een van de meest geestige artiesten ooit heb gerekend, als hij dan daadwerkelijk zo’n Intros and Outros ludiek genoeg acht om het bierfiltje te verlaten, dan gaat er toch wel echt iets grondig mis in dit universum. Nou waren er op zich al wat tekenen in het nieuws enzo die daarop wezen, maar nu kan er toch echt geen misverstand meer over bestaan: we zitten in de shit.

Ik heb deze plaat maar liefst twee keer beluisterd, omdat ik het de eerste keer gewoonweg niet kon bevatten. En de gedachten die mij tijdens het luisteren constant plagen zijn: 1. Zat iemand hier nou echt op te wachten? En 2: Wat voor iemand zou dat in hemelsnaam zijn?

Dat ik, die zó van E houdt (en op zich dit genre van bitterzoetgevooisde duetten op z'n tijd best kan waarderen, als het tenminste goed uitgevoerd wordt, met een beetje bezieling en overtuiging alstublieft, en o, ook een beetje goede liedjes toch graag en prettige stemmen die niet volledig met elkaar vloeken, als dat niet teveel gevraagd is...), dat ik die persoon ieder geval niet ben, moge bij dezen denk ik wel duidelijk wezen.