The Marcus King Band - Darling Blue (2025)
mijn stem
14 stemmen
Verenigde Staten
Country
Label: Republic
-
On & On (3:02)
-
Here Today (2:56)
met Kaitlin Butts
-
Honky Tonk Hell (3:15)
-
Heartlands (3:42)
-
Die Alone (3:32)
-
Somebody Else (3:23)
met Jesse Welles
-
Levi’s & Goodbyes (3:03)
-
Carolina Honey (4:10)
-
No Room for Blue (2:46)
-
Blue Ridge Mountain Moon (3:16)
-
Dirt [Nashville Version] (3:31)
met Billy Strings
-
The Shadows (4:07)
met Noah Cyrus
-
Pretty Petty (2:39)
-
Carry Me Home (3:45)
1
geplaatst: 17 oktober 2025, 22:26 uur
Tot mijn stomme verbazing zijn er bij deze, meer dan, voortreffelijke schijf van Marcus King Band nog geen berichten geplaatst.
Marcus komt thuis met deze plaat, ondersteund door een aantal gasten laat hij horen waar hij thuis hoort, Carolina.
Een mengeling van country, blues en soul word samengevoegd tot een prachtig geheel, anders dan het meer soulvolle Moodswings en het bluesrock Album Youngblood keert king hier terug naar zijn roots.
Deels opgenomen in het southern rock bolwerk Macon, laat The Marcus King Band horen tot de top van de “ Americana” te horen. Schitterende plaat!!
Marcus komt thuis met deze plaat, ondersteund door een aantal gasten laat hij horen waar hij thuis hoort, Carolina.
Een mengeling van country, blues en soul word samengevoegd tot een prachtig geheel, anders dan het meer soulvolle Moodswings en het bluesrock Album Youngblood keert king hier terug naar zijn roots.
Deels opgenomen in het southern rock bolwerk Macon, laat The Marcus King Band horen tot de top van de “ Americana” te horen. Schitterende plaat!!
0
geplaatst: 18 oktober 2025, 11:38 uur
Groot fan van Marcus King en ik keek uit naar de opvolger van het laatste bandalbum Carolina Confessions (2018).
De solo albums in de tussentijd waren allemaal sterk en interessant dat ze alledrie ook een andere sound hadden.
Eerlijk gezegd valt deze plaat me wel wat tegen. Ik mis de power van de blazerssectie, de urgentie in de songwriting en zang en de soulvolle sound die op Carolina Confessions overvloedig aanwezig was.
Deze plaat komt op mij over als een knieval voor Country Radio, waar ik weinig mee heb. Er zitten zeker wel sterke momenten in, vooral vanaf Blue Ridge Mountain Moon, maar desondanks ga ik deze plaat denk ik niet vaak meer opzetten.
De solo albums in de tussentijd waren allemaal sterk en interessant dat ze alledrie ook een andere sound hadden.
Eerlijk gezegd valt deze plaat me wel wat tegen. Ik mis de power van de blazerssectie, de urgentie in de songwriting en zang en de soulvolle sound die op Carolina Confessions overvloedig aanwezig was.
Deze plaat komt op mij over als een knieval voor Country Radio, waar ik weinig mee heb. Er zitten zeker wel sterke momenten in, vooral vanaf Blue Ridge Mountain Moon, maar desondanks ga ik deze plaat denk ik niet vaak meer opzetten.
* denotes required fields.
* denotes required fields.