George Benson - In Flight (1977)

Wat een geweldig album is dit zeg, dit verdient veel meer aandacht. Het absolute hoogtepunt is voor mij nummer laatst 'Everything Must Change'
Jammer dat dit album zo kort duurt alleen.

Eigenlijk past dit album goed tussen de albums voor en na deze die ik al heb: George Benson - Shape of Things to Come (1968) en George Benson - Give Me the Night (1980). Sinds het ´60s album is de sfeer meer losjes geworden en ademt het door inbreng van zijn stem meer soul, en dat past weer meer bij ´Gimme the Night´. De albums daarná zijn blijvend met zang, maar geleidelijk aan weer wat minder soul, meer naar de easy-listening jazz.

Dit album is melodisch lekker, en dan vooral het instrumentale deel. Het meeneurien kende ik al van hem, de vocale stukken raken me minder. Fijn dat even de herkomst van The World Is a Ghetto wordt genoemd want daar zou ik flink naar hebben moeten zoeken; het album van War waar het op staat heb ik wel eens gehoord, maar dat is kennelijk weggezakt. Hoewel het album niet echt veel toevoegt aan wat ik al van hem heb, zou ik deze wel meenemen voor 50 cent. Ik weet dat dit voor sommigen niet meer dan een soort van ´lift-muziek´ zal zijn (te rustig, te braaf..), maar ik houd hier wel van. Dit is ook een album dat je lekker in zijn geheel kan laten opstaan.

Grappige toevalligheid is wel dat ik jazzalbum van de maand moest maken en dat ook daar George Benson op meedoet. Wie van dit soort jazzy gitaarspel houdt kan zeker Lee Ritenour - 6 String Theory (2010) eens proberen.