Freddie Gibbs & The Alchemist - Alfredo 2 (2025)

Zin. In.

Kortfilm ter promotie van dit album.

Ben ik de enige die helemaal klaar is met de extreem mellow (lees: saaie) sound die Alch voorschotelt aan Gibbs? Het vorige album was al behoorlijk saai door de producties, en lijkt nu op dezelfde voet worden voortgezet. Nou verwacht ik geen beats à la Thuggin', maar bij Gibbs wil ik toch wel iets energiekere beats horen. Nu voelt het alsof je naar liftmuziek met raps aan het luisteren bent. Prima voor de vele rappers die ook die luie/ongeïnteresseerde stijl hebben waar Alch mee samenwerkt, maar niet voor Gibbs. Jammer, want hij heeft wel degelijk de kwaliteit om Freddie te voorzien van het stevigere werk.

Unpopular opinion mode off.

Ik was destijds zo blij dat Alchemist weer eens wat anders deed dan die saaie, minimalistisch producties voor Griselda, Roc Marciano etc. Deel 1 is echt een fijne plaat!

The Alchemist past toch ook z’n beats wel aan op de rapper, Alfredo is frivoler en meer richting Madlib dan wat hij doet met Roc en Boldy James.

Ik ben groot fan van de beatloze producties, maar snap dat ie die niet inzet hier. 1995 is wat dat betreft een perfect voorproefje, het yacht rock-stijltje dat hij ook beheerst.

Die hoes

Ik ga de vinylversie proberen scoren. Het eerste deel is (veel) beter, maar dat was te verwachten zeker? Dat zeg ik nu na een eerste luisterbeurt, kan nog veranderen. Een aangename plaat is het zeker!

Het hoogtepunt komt op het allerlaatst: A Thousand Mountains is keihard.

Ik ga deze straks nog even luisteren nadat ik een zuen gehad heb

Nog niks gehoord, alleen het artwork al is goud.

Wel een gaaf album hoor! Hele goede beats en Gibbs is een prima rapper. De teksten zijn oersaai in mijn ogen, dat is dan weer een minpunt aan deze plaat

Ik moet zeggen dat dit mij eerder nooit zo opviel bij Gibbs, maar op deze plaat valt mij dat ook op. Misschien let ik iets beter op.. Deslaniettemin hoe Gibbs met zijn flow glijdt over de muzikale beats van Alchemist is heerlijk!

Dit behoort wel tot het beste van beide.

De creative spark spettert langs alle kanten en er worden enkele gigantische tracks aangeboord.

Nee, en niet alleen bij Freddie Gibbs, dit doet hij bij iedereen de laatste jaren.

Die producties zorgen er voor dat dit album ook minder is dan de vorige.

Grappig, ik vind dit album juist beter dan de vorige en dat zit hem voor mij persoonlijk met name in de producties.

Ik heb em op vinyl gescoord. Limited edition met (nog) vetter artwork in pink vinyl. Niet de beste kwaliteit helaas, het popt en kraakt, maar dat is bij deze muziek niet zo erg.
Blijft een erg vette plaat, Ensalada, Feeling en A Thousand Mountains komen echt hard.

Vind het gewoon een geslaagd album, niet meer en niet minder. Alchemist mag van mij al jaren veel meer pit in z'n producties gooien, maar de chemie met Freddie vind ik wel gruwelijk. 1995 (zeker als de gitaarsample erin komt) en I still love H.E.R. zijn momenteel favoriet hier.

Blijft een heerlijke combinatie van stem+flow enerzijds en de lome beats anderzijds. Vind dat Alchemist hier ook gewoon heel passend en sterk produceert, al ben ik het ermee eens dat er ook wel weer iets meer pit in zijn beats mag.

Net zoals het eerste deel een geslaagd album.

Freddie Gibbs en The Alchemist bewijzen op Alfredo 2 wederom een erg fijn duo te zijn. Gangsta Gibbs past perfect om de sfeervolle producties van ALC. Echte uitschieters vind ik er niet echt opstaan, als geheel is het alweer echter zeer solide en verveelt het me geen momenten.
De sound van dit project is relatief rustig, met Lemon Pepper Steppers staat er anders wel een heerlijke banger op!

Gastartiesten zijn zorgvuldig gekozen en geplaatst op het album. Het gezang van Anderson .Paak klinkt werkelijk heerlijk op Ensalada. De gastheer heeft samen met Larry June een erg fijne track afgeleverd, Feeling heeft iets rustgevend. Niet de grootste fan van Larry, op dit nummer past hij als gegoten.
JID doet zijn ding op Gold Feet, persoonlijk niet geheel overtuigd van de productie.

Een goed album, niet meer of minder.

4*

Heurlijk

Vooral een sterke 2de helft op dit album ongeveer vanaf Feeling begint de sfeer van regenachtige steegjes en lege Chinese restaurants met schrale neonverlichting aan de buitenkant binnen te komen. Ik neem deze associatie geheel voor mijn rekening (misschien getriggerd door de hoes). De afsluiter is geweldig maar ook nummers die hier minder als favorieten worden aangeduid zoals Shangri-la, Gas Station Sushi en Lavish Habits (laid back klinkend tot en met).