Herbie Hancock - Sound-System (1984)

Het tweede album uit een "drieluik" van Herbie Hancock, vol met scratch en hip-hop achtige geluiden. Net als het vorige album en het volgende album van dit drieluik, niet al te best. Hij had eigenlijk deze periode moeten volstaan met hooguit 1 van dit soort albums uitbrengen, leuk voor de liefhebber en verzamelaar van Herbie's werk.
In ieder geval geen sterke nummers, en op het ritme na (zo nu en dan) is het niet echt de moeite waard om naar te luisteren, laat staan te kopen.

Bam!

Ook hier weer een veel te lage score, voor zo'n geweldige en belangrijke plaat.
Ik krik de eindscore wel even omhoog.

Ik sluit me bij de woorden van Ozric aan, veel en veel te laag. Een in die dagen extreem hippe plaat en 35 jaar na dato nog steeds niet gedateerd dat is gewoon erg knap.

Stel je equalizer goed af en zet je Philips stereotoren op 10 en gaan met die 80's banaan!

Junku (hier in de tracklist verkeerd geschreven) is een feest van herkenning aan 80's electro / hiphop synth geluidjes. Niet dat dat het een goed nummer maakt overigens, maar wel vermakelijk.
People are changing, Hancock goes R&B, maar doen iets koeler dan Lite me up, is het enige nummer dat ik vaker beluister.

Niet geniaal, vermakelijk is idd wel het juiste woord hier. Met name junki/junku/jonko en die titeltrack doen het wel goed.