The Divine Comedy - Rainy Sunday Afternoon (2025)

hey wat leuk!!! Eerste 2 vrijgegeven liedjes klinken weer lekker melancholies. Ik koop maar is een kaartje vr paradiso

Ontzettend goede plaat, na de eerste 3 nummers heb ik de plaat opnieuw opgezet omdat ik het zo goed vond. Qua arrangementen (volgens Mojo is het orchestrale geluid dankzij het Wonka-Geld tot stand kunnen komen); thematiek (The Last Time I Saw the Old Man.....natuurlijk herkenbaar voor tallozen) en toch ook humor: The Man Who Turned Into a Chair en natuurlijk Mar-a-Lago by the Sea; zo kun je dus ook een protestsong verpakken.

Eindelijk een album dat zich kan meten met hun oudere werk. Schitterende nummers als i want you en the last time i saw the old man. Scott walker is niet ver weg met dit erg mooie album dat beter wordt naar meerdere draaibeurten. Al vollop zin in hun optreden in paradiso!

Heel mooi opgenomen album, prachtige songs zo hoor ik het niet vaak:

interview:
Neil Hannon praat ons bij over The Divine Comedy | Written in Music

"The Heart is a Lonely Hunter", wat een weergaloos nummer is dat zeg. Adembenemend mooi.

Prachtig album. Tevens mijn kennismaking met TDC, anders dan de naam en enige songs vaag.

Was vooral verrast door Neil Hannon's mooie stem, die door zijn manier van zingen me doet denken aan een mix van Scott Walker en David Bowie. In de orkestrale muziek ook vleugjes Johnny Cash, Nick Cave en The Tindersticks.

Ja, na dit album was ik even flabbergasted. Keek gelijk of TDC toevallig nog zou optreden op het Europese continent. Bleek helaas te laat te zijn voor tickets voor het Amsterdamse Paradiso, maar kon nog wel kaartjes op de kop tikken voor in Brussel. Maken we medio maart 2026 dus maar een leuke, paar dagen durende, stadstrip naar Brussel.... Tevens een bedevaartstocht naar TDC.

Mooie beoordelingen. Nieuwsgierig geraakt. Ben wel gecharmeerd van The Divine Comedy. Op een fijne manier heel Brits. Twee dagen vrij....dus hier maar eens mee aan de slag.

Neil Hannon is al sinds tijden het hart en ziel van het Noord - Ierse The Divine Comedy.
Een soort eenmansband met steeds wisselende muzikanten en die naam is natuurlijk pakkend genoeg om te behouden.
Deze nieuwe worp is zonder omwegen uitstekend.
Een heerlijk relaxt album met melancholie, romantiek verpakt in zwoele orchestraties, maar ook de kunst van het weg laten met een acoustische gitaar.
Bowie en Scott Walker worden wel vaker in één adem
genoemd. Bowie was een bewonderaar van Walker en Hannon lijkt het van beide.
Rainy Sunday Afternoon, als titel, dekt de lading goed, want het is inderdaad zo'n plaat die je op een druilerige zondagmiddag draait.
Veilig onder een dekentje op de bank, stemmig kaarsje, drankje en snackje naar keuze.
Het komt allemaal samen. Het is een perfect geproduceerde plaat met gewoon heel schone liedjes, miniatuurtjes, bewust niet al te groot gemaakt en daarover heen de fijne stem van Hannon.
Net dat je denkt dat het te zoetgevooisd gaat worden, is er toch weer een wending die dat de kop in drukt.
All the Pretty Lights is een potentiële kersthit. Het zal toch maar gebeuren
Heel fijn album, één van de favo's voor mij van dit jaar.

Zag ze afgelopen maandag in de Glasgow Royal Concert Hall in piekfijne vorm. Tourband uitgebreid met violiste, Neil was in goede doen en de setlist was uitstekend, met 7 nummers van deze plaat. Aanrader om in het voorjaar te gaan zien!