John Hartford - Looks at Life (1967)

Heerlijk ongegeneerd eerlijk menselijk, regelmatig met een dosis zelfspot ter relativering en zonder valse sentimenten is deze eersteling van John Hartford voorlopig mijn fave als het tussen zijn eerste 5 albums ( samen uitgebracht als Life, Love & Music op Raven ) gaat. Als California Earthquake er nou ook nog opgestaan had ..........

Gentle On My Mind begint langzaam uit te groeien tot mijn favoriete nummer aller tijden, dus ik moest eens opzoeken wie het geschreven had. Zodoende kwam ik bij deze bijzondere songwriter uit. Nadat de versie van Glen Cambell het nummer bekendheid gaf mocht John Hartford op een gegeven moment ruim een ton per jaar bijschrijven aan royalties. Dankzij die financiële vrijheid kon hij zich steeds meer onbevangen focussen op zijn echte liefde, bluegrass.

Gentle On My Mind (die op Hartford's volgende album staat) leerde ik in mijn pubertijd kennen dankzij Dean Martin en groeide al snel uit tot een favoriet. Gaandeweg kwam ik het nummer steeds vaker tegen bij albums van artiesten waar ik me graag in verdiep en zodoende is het mede dankzij Seasick Steve, Elvis, Tammy Wynette, Waylon Jennings en nu John Hartford ongetwijfeld het meest uitgevoerde nummer in mijn verzameling favoriete muziek. Daar komen later wellicht nog Aretha Franklin en Glen Campbell bij. Aretha's versie staat me zo direct niet bij en Glen Campbell ben ik nog niet aan toegekomen.

Looks at Life, met een wat ongelukkig clownesque hoes, laat al direct een getalenteerde muzikant horen. Hartford's zang spreekt aan en is overtuigend, mede als zijn gevoel voor melodie en taal. Kijkend naar zijn streamingcijfers en aantal stemmen hier op de site lijkt het toch een ondergewaardeerde artiest gebleven. Mijn interesse is in ieder geval gewekt. Bij zijn volgende albums zie ik nog minimaal 5 mooie hoezen, dus het vertrouwen is gewekt dat de muziek net zo mooi zal zijn.