MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Radiohead - Hail to the Thief [Live Recordings 2003-2009] (2025)

mijn stem
4,17 (45)
45 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: XL

  1. 2 + 2 = 5 (3:36)
  2. Sit Down. Stand Up. (4:11)
  3. Sail to the Moon (4:19)
  4. Go to Sleep (3:45)
  5. Where I End and You Begin (4:10)
  6. We Suck Young Blood (4:57)
  7. The Gloaming (3:59)
  8. There There (5:33)
  9. I Will (2:09)
  10. Myxomatosis (4:04)
  11. Scatterbrain (3:25)
  12. A Wolf at the Door (3:30)
  13. Backdrifts * (6:38)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 47:38 (54:16)
zoeken in:
avatar van Kaaasgaaf
3,5
Radiohead kan - op z'n zachtst gezegd - weinig fout doen bij mij, maar dit vind ik een wat lastig plaatje. Natuurlijk klinkt 't als een klok, er is nu eenmaal weinig indrukwekkenders en meeslependers dan Radiohead-concerten, maar als release vind ik het nogal on-Radiohead-achtig. Ik snap het verhaal erachter wel, dat Thom bezig was met dat Hamlet-project en toen op deze opnames stuitte, en al zou je denken dat deze band bepaald geen 'zoethoudertjes' nodig heeft (of iets om ze weer in de aandacht te brengen, die nieuwe concerten zijn natuurlijk binnen een seconde allemaal uitverkocht), zal het toch wel een bepaalde functie vervullen. In artistieke zin voelt het, voor hun toch altijd zo neurotisch zorgvuldige doen, ietwat willekeurig. Vergelijk het met hun enige andere officiële live-release, I Might Be Wrong Live Recordings. Die was indertijd zo tof, om de 'buitenwereld' (wij fans wisten dat natuurlijk allang) te laten horen hoe de Kid A/Amnesiac-nummers zich naar live-versies vertaalden. Echt iets op zichzelf staands dus en daarmee een duidelijke toevoeging aan hun oeuvre, terwijl HTTT een plaat is die al relatief live klinkt, waarvan de live-versies niet al te veel verschillen (natuurlijk wel met mooie toevoegingen zo nu en dan, zoals die freaky solo in Go To Sleep, indertijd heb ik die ook veel van een bootleg beluisterd; al die hoogstaande bootlegs hebben officiële live-platen toch ook altijd wat onnodig gemaakt). En dat de volgorde van de plaat is aangehouden vind ik ook iets a-typisch gemakzuchtigs. Was toch vele malen passender geweest om met There There te openen, want dat was doorgaans de set-opener in die tijd. En dan Backdrifts en Punch Up weglaten? Dat heb ik nou altijd twee van de spannendste nummers gevonden. Nou ja, HTTT blijft een album waar ik nooit genoeg van zal krijgen, dus uiteraard geniet ik intens van deze muziek. En wie weet dat Thom en de zijnen een dagje ouder en commerciëler geworden zijn en we meer van dit soort uitgaves uit de bomvolle (live-)archieven kunnen verwachten. Dan zal ik m'n beeld maar moeten bijstellen en domweg genieten van de geniale klanken.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 16:41 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 16:41 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.