Jackson Browne - Jackson Browne (1972)

Dit album, en een paar opvolgers, hebben mij door een moeilijke tijd in mijn leven heengeholpen. Dus ik luister iets anders dan de meesten. Het album is meesterlijk en "My Opening Farewell" is voor mij het allermooiste lied aller tijden.

het gelijknamige debuut album van Jackson Browne is voor mij puur jeugdsentiment, dus dat zal zeker een rol spelen bij de beoordeling van dit album.

zijn carrière begon ooit met een demo uit 1970 van het nummer "Jamaica Say You Will" met begeleiding van Glenn Frey, Ned Doheny en J.D. Souther dat ter ore kwam van David Geffen, die op zoek ging naar een platencontract voor hem en Jackson Browne tekende voor het befaamde Asylum label dat hij niet veel later oprichtte en waarvan hij de "baas" werd.

10 eigen songs met diepgravende teksten van de destijds 23-jarige singer/songwriter, die blijk gaven van het feit dat hij reeds op jonge leeftijd over een romantische "oude ziel" beschikte.

in "Jamaica Say You Will" gaat het over een fictieve vrouw met de naam Jamaica. een melancholisch nummer over verloren liefde. Joe Cocker coverde dit nummer op zijn gelijknamige album uit 1975.
veel rustige, ingetogen piano ballads op dit album o.a. "Song for Adam", "From Silver Lake", "Something Fine" en "Looking Into You" en 3 up/mid-tempo nummers "Doctor My Eyes", "Rock Me on the Water" en "Under the Falling Sky", een nummer dat Bonnie Raitt coverde op haar album "Give it Up". de prachtige afsluiter "My Opening Farewell" coverde zij eveneens op het album "Sweet Forgiveness".

een veelbelovend debuutalbum dat meteen blijk gaf van zijn uitzonderlijke songwriter's talent.
een album waar ik ruim 50 jaar later nog steeds van onder de indruk ben. hierna volgde het gouden kwartet uit de 70's "For Everyman", "Late For the Sky","The Pretender" en "Running On Empty".

ik vermoed dat de man destijds voor velen onder ons een soort van "muzikale" vriend was die je om raad kon vragen en uit wiens teksten je troost kon putten. iets wat je met het ouder worden meer ging relativeren, hoewel zijn thema's op die albums tijdloos te noemen zijn.

de inmiddels 75-jarige Jackson Browne is door de jaren heen goede albums blijven maken met een enkele keer een minder album, en maakte vele jaren later het verrassend sterke "I'm Alive" (1993), dat zijn hoogtijdagen in herinnering bracht.

Album werd geproduceerd door Richard Sandorf Orshoff
Recorded at Crystal Sound, Hollywood, California

Jackson Browne: vocals, acoustic guitar, piano
Clarence White: acoustic guitar (track 1)
Craig Doerge: piano (tracks 9,10)
David Jackson: piano (track 7)
Albert Lee: electric guitar (tracks 2,7)
Jesse Davis: electric guitar (track 4)
Jim Gordon: organ
Sneaky Pete: pedal steel
Jim Fadden: mouth harp
David Campbell: viola
Leah Kunkel: counter song (track 5)
David Crosby: harmonies

In 1972 had ik weinig geld en moest zuinig zijn bij de aanschaf van LP's. Zo kon ik voor een prikkie een box met drie LP's krijgen, met artiesten uit de stal van Warner Brothers en dus ook van het Asylum-label van David Geffen, dat in dat jaar door Warner is overgenomen.

En zo hoorde ik voor het eerst Jackson Browne met Doctor My Eyes. Ik vond dit nummer maar zo-zo. Geen idee dat Jackson in de 2 jaren daarna mijn muzikale wereld op zijn kop zou zetten. Eerst met For Everyman, en het jaar daarna gevolgd door Late for the Sky dat nog altijd op de eerste plaats staat in mijn op 10 aller tijden.