Sammy Hagar & The Best of All Worlds Band - The Residency (2025)

Sammy Hagar & The Best Of All Bands is eigenlijk Chickenfoot aangevuld met Rai Thistletwayte die vooral de keyboards verzorgt. Chickenfoot was een all star supergroep met Sammy Hagar en Michael Anthony van Van Halen aangevuld met Chad Smith (drummer Red Hot Chili Peppers) en gitaristmeester Joe Satriani. Omdat Chad veelal verplichtingen had met de Peppers heeft rockdrummer Kenny Aranoff veel live optredens verzorgt, zo dus ook deze Best of All Worlds tour. En de titel refereert naar Sammy's muzikale reis door de jaren heen. Oorspronkelijk zou het een tour worden ter ere van de allergrootste rockgitarist ter wereld, Edward Van Halen. Maar daar kwam Sammy op terug en als je de openingsact aanschouwt zou je kunnen zeggen dat het pure zelfverheerlijking betreft; Op grote videoschermen zie je clips van nummers uit de gehele carrière van de Hr Hagar. Montrose, Van Halen, Chickenfoot, The Wabo's, The Circle en natuurlijk zijn solo werk. Als je dat zo ziet is het toch wel indrukwekkend wat de man heeft gepresteerd. Ook al wordt het typisch amerikaans gebracht.
Eddie Van Halen wordt echter niet vergeten. Het openingsnummer Encore,Thank You,Goodnight. Wordt ons aller Eddie bedankt voor zn muzieknalatenschap en vriendschap. een geweldig nummer met fantastische gitaarpartijen in de geest van Eddie. En steeds als ik dit nummer hoor word ik een beetje weemoedig.....
De set wordt ook wel gedomineerd met Van Halen tracks, 11 van de 18 (cd versie met Panama) nummers zijn van VH. Rock Candy is van Montrose en Mas Tequila is met de Wabo's. De rest is van Sammy's solo werk. Voor mij als VH fan vind ik het mooi dat Humans Being erbij staat want die is live tot op heden nooit officieel verschenen.
Voor de rest, alle tracks gaan in een razend tempo voorbij en zelfs bij Eagles Fly wat een rustpuntje zou moeten zijn klinkt toch een beetje gehaast. Sammy die alweer bijna 78 jaar wordt klinkt nog steeds goed bij stem. alhoewel ik m betrap dat ie toch een (letterlijk) een toontje lager zingt en niet meer aan ferme hoge uithalen doet. als er 1 gitarist is die Eddie's partijen kan doen dan is dat Joe wel. Het mooie vind ik ook dat ie hem niet echt naspeelt maar ook niet of nauwelijks zijn eigen interpretatie er aan geeft.
Bij het nummer Ain't Talkin' Bout Love verzorgt Michael Anthony de vocalen en dat doet ie zoals we gewend zijn vol overgave. Opvallend vind ik dat in de set de hitsingle Jump ontbreekt maar ik mis het totaal niet. En het eindigt op de cd versie met Love Walks In wat ik een beetje raar en jammer vind. Op spotify is When Its Love het slot nummer en dat was ook het laatste nummer op het zo desastreus verlopen 2004 tour van VH.......
Al met al een beste live plaat waarin de sentimenten mij niet onberoerd laten.