Okkervil River - Down the River of Golden Dreams (2003)

Inderdaad dit album is van een constant niveau. Maar dit voorkomt wellicht ook waarom er geen echte uitschieters op dit album staan. Het eerste album was wat speelser, en de kritiek op dat album lijken zij met dit tweede album iets te serieus te hebben genomen. Niettemin heb ik genoten van dit album. De beste nummers zijn Blanket and Crib en de twee nummers die daarop volgen. Tegen het einde aan wordt het allemaal iets minder, en lijkt er een beetje sprake te zijn van een gebrek aan frisse ideeën.

Ik was destijds erg enthousiast over Okkervil River, zeker het trio Black Sheep Boy, The Stage Names en dit album. Deze Down the River of Golden Dreams heeft zelfs nog een tijdje in mijn Top 10 gestaan.

Tijd dus om eens na te gaan of ik die muziek nog altijd zo mooi vind. En dat valt na al die jaren nog wel mee. Of tegen, net zoals je het bekijkt. Kortom: het blijft al met al best een fijn album, maar alleen met de drie nummers in het midden van het album (i.c. The War Criminal Rises and Speaks, The Velocity of Saul at the Time of His Conversion en Dead Faces) springt het vonkje weer over. En dat is te weinig voor mijn oorspronkelijke waardering van 5 *. Een vol punt eraf, dus.