Ryan Adams - Heartbreaker [25th Anniversary Edition] (2025)

Voor de goede orde, Ryan heeft dit album dus opnieuw opgenomen, tenminste, 11 nummers ervan. Een eerste luisterbeurt viel totaal niet tegen, het album klinkt dan ook radicaal anders, een beetje in het verlengde van Another Wednesday. Voornamelijk Ryan in zijn eentje, met spaarzame instrumentatie en strijkers. Niet bepaald een (Ryan's Version) dus. Of toch wel, het is maar net hoe je het bekijkt.

Tja, hier kunnen we kort over zijn: dit zijn wel heel zouteloze herinterpretaties. Een vreselijke productie ook, zoals we gewend zijn de laatste jaren.

Ik vrees dat het voor mij nu toch ook klaar is met ooit één van mijn favoriete artiesten. Met terugwerkende kracht lijkt de glijdende schaal sinds begin van dit decennium ingezet.

In een poging deze nare smaak kwijt te raken, zet ik vanmiddag Gold maar eens op. De 25th Anniversary Edition die volgend jaar ongetwijfeld zal volgen, sla ik met plezier over.

Dit is idd niet best. Wellicht heeft het iets met de rechten te maken en verdient hij er op deze manier maximaal aan. De opnamekwaliteit is het meest positieve aan deze release.