Desinteresse - Onschuld (2025)

Glimlachen! Alsof ik terug ben naar 1980 en '81, de albums Seventeen Seconds en Faith van The Cure. Dit is alleen Nederlandstalig, althans, dat denk ik vanwege de liedtitels. Want het galmpje waarin de zang is gedrenkt is nét genoeg om de teksten nauwelijks te kunnen verstaan.

Het is alsof The Cure 45 jaar geleden een derde album opnam dat verloren is gegaan. Je kan het vervolgens afdoen als schaamteloos jatwerk. Maar ik vind het charmant en ik glimlach. In tegenstelling tot bovenstaand bericht kan ik juist genieten van de monotone drumpartijen: ze creëren een groove die de voet vanzelf doet meetikken.