Reef - Glow (1997)

Na het vrij onzichtbare debuut van de mannen van Reef komt men 2 jaar later met het veel sprankelender en soms tegen het punk schurende Glow. Alle nummers zijn het te beluisteren waard alhoewel je je niet te veel moet storen aan het soms schreeuwerige en krassende stemgeluid van zanger Gary Stringer. Hij brengt het daarentegen wel met veel attitude en overtuiging. Je zou denken het op deze manier van zingen dat ie het binnen de kortste keren zijn stem naar de gallemiese zou helpen maar dan is er ineens het nummer Consideration waarin hij laat horen hoe goed hij zn stembereik kan buigen. Nog beter kan je dit horen in het machtige Robot Riff en het zoete Lullabye. Alleen al hieruit is op te maken dat Reef op deze plaat zeer veelzijdig is. Van het bijna gospelachtige Put Your Hands On tot het punky Yer Old. Of de funky nummers als I Would Have Left You en Lately Stomping. Of de onvermijdelijke ballad Consideration wat heel smaakvol gebracht wordt. Hoogtepunt vind ik de pure trip track Robot Riff, beetje alla When The Levee Breaks van Led Zepellin. Je hoort dat in veel nummers veel "muziek" zit door de breaks en hooks en gebruik van bv hammond orgel in de zompige nummer als Summer's In Bloom.
Dat maakt dit album net effe anders dan de gemiddelde alternatieve punk/rock plaat.
Daarmee is dit een uitermate lekker album om toch nog eens een keer op te zetten.