Searows - Death in the Business of Whaling (2026)

Wat een prachtig album! Het eerste wat in me op komt is een kruising van Phoebe Bridgers en Ethel Cain. Maar wat blijkt, dat het een trans-man betreft en ik daar nu pas achter kom. Had ik absoluut niet verwacht. Deze plaat gaat zeker nog lang gedraaid worden

Bijzonder dat er zo weinig aandacht is voor dit album. Een absolute parel.
Photograph of a Cyclone (Midlake achtige sfeer)
En In Violet zijn wonderschoon.

In maart in Nederland te zien!!

Een transman kan natuurlijk alsnog heel goed klinken als een kruising van Phoebe Bridgers en Ethel Cain, dus die vergelijking hoef je nu niet in te trekken wat mij betreft.

Junie en In Violet, krijg er tranen in mijn ogen van AOTY kandidaat!

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Review: Searows - Death In The Business Of Whaling - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Review: Searows - Death In The Business Of Whaling
Alec Duckart, de man achter Searows, beschikt over een hele bijzondere stem, die mij herinnert aan Phoebe Bridgers, maar de muzikant uit Portland, Oregon, maakt ook wonderschone muziek die uitnodigt tot wegdromen

Ik had tot een paar dagen geleden nog nooit van Searows gehoord, maar inmiddels ben ik fan. Dat werd ik direct na beluistering van het deze week verschenen Death In The Business Of Whaling, dat vol staat met stemmige en beeldende klanken, die de ruimte veranderen in weidse winterlandschappen. Misschien nog wel mooier is de bijzondere stem van Alec Duckart, die ik in eerste instantie als vrouwenstem had ingeschat. Het is een stem die perfect past bij de sfeervolle klanken op Death In The Business Of Whaling en van de songs van Searows songs maakt die je eindeloos wilt koesteren. En dat geldt ook voor de twee albums die Searows de afgelopen jaren al afleverde.

Guard Dog, het debuutalbum van Searows verscheen in de herfst van 2022. Het is een album dat ik inmiddels al ruim drie jaar zou hebben gekoesterd als het me destijds was opgevallen, maar dat is helaas niet het geval. Iets vergelijkbaars geldt voor het in 2023 verschenen (mini-)album End Of The World, dat minstens net zo mooi is als het debuutalbum van Searows.

Ook het nieuwe album van Searows, het deze week verschenen Death In The Business Of Whaling, had ik zomaar kunnen missen, maar gelukkig kreeg het album enige aandacht en waren een paar positieve woorden genoeg om me heel nieuwsgierig te maken naar de muziek van Searows. Het betekent wel dat ik er opeens drie prachtalbums bij heb, want Searows doet zo ongeveer alles waar ik van hou wanneer het gaat om muziek, al is er wel een bijzondere twist.

Searows is het alter ego van de Amerikaanse singer-songwriter Alec Duckart, die werd geboren in Kentucky, maar al vanaf jonge leeftijd in Portland, Oregon, woont. Ik was er na beluistering van Death In The Business Of Whaling echt voor 100% zeker van dat achter Searows een vrouwelijke muzikante schuil zou gaan, maar dat blijkt niet het geval, want Alex Duckart is een (trans) man. Het heeft Alec Duckart wel geholpen, want zangeressen hebben bij mij een streepje voor en met een zware mannenstem had ik Death In The Business Of Whaling vast een stuk minder mooi gevonden.

Bij beluistering van de drie albums van Searows heb ik vooral associaties met de muziek van Phoebe Bridgers. De stem van Alec Duckart lijkt soms behoorlijk veel op de stem van een van de grootheden binnen de indiepop en indierock van het moment, maar is nog wat hoger, zachter en ijler. Het is een stem die ik echt heel erg mooi vind, want op een of andere manier verandert alles om je heen wanneer de vocalen van Searows door de speakers of beter nog door de koptelefoon komen.

De stem van Alec Duckart is betoverend mooi, maar krijgt nog wat extra glans door de prachtige muziek op Death In The Business Of Whaling. Het is een stem die baat heeft bij sfeervolle, wat donkere en atmosferisch klinkende muziek en dat is precies wat je krijgt op het derde album van Searows. Het geluid op Death In The Business Of Whaling is ingetogen en soms behoorlijk sober, zeker wanneer je vooral akoestische gitaren hoort, maar de Amerikaanse muzikant kiest ook voor een gelaagd geluid dat op subtiele wijze opbouwt tot sprookjesachtige klanken.

Ik was direct bij eerste beluistering verkocht, maar alle drie de albums van Searows zijn ook albums die mooier worden wanneer je ze wat vaker hoort. Van deze albums bevalt Death In The Business Of Whaling me uiteindelijk het best. De muziek op het derde album van de muzikant uit Portland is net wat mooier dan op de vorige albums en ook de zang bevalt me net iets beter. Het grootste verschil zit hem echter in de songs die net wat complexer en aansprekender zijn.

Het is een album dat niet voor niets midden in de winter is verschenen, want als ik luister naar Death In The Business Of Whaling zie ik al snel donkere winterlandschappen voor me en incidenteel een knisperend haardvuur wanneer de akoestische gitaar het voortouw neemt. Het is al even stil rond Phoebe Bridgers, maar als ze een album als Death In The Business Of Whaling zou afleveren zou ik dik tevreden zijn. Het zegt alles over de kwaliteit van de muziek van Searows. Erwin Zijleman

Het is inderdaad wel helemaal de sound van nu. Precies de artiesten die jij noemt herken ik hier ook in.

De stem is beslist mooi, maar op de een of andere manier lijkt deze niet op elk nummer helemaal goed afgesteld, waardoor het geheel wat minder mooi klinkt. De muziek is echter prachtig.