The Warriors (1979)

Geweldige cult-film, de muziek doet het zonder de film iets minder goed.

Nowhere To Run!

Ik vind die muziek echt erg goed in de film passen, los ervan is het ietsje minder ja.

"CAN YOU DIG IT?"
Hoor je die uitspraak ook op de plaat?

ik herinner mer nog dat ik deze film erg goed vond, de muziek kan ik me jammer genoeg niet meer voor de geest halen, ik neem aan een nogal rock-getinte soundtrack?

Echt één van de beste films ooit. en de muziek is echt geweldig. lekker om naar te luisteren

Nee helaas niet, was leuk als opener geweest
Het is wel een keer gesampled begin jaren 90 volgens mij, geen idee meer door wie.

Dat is Pop Will Eat Itself met het nummer Can You Dig It!

Heerlijke soundtrack. De vinyl uitgave van Waxwork is fantastisch!

Ik vind vooral dat nummer van Mandrill errug lekker!

De film zag ik in de zomer in 1979 in Londen toen hij net uit was, en onmiddellijk ontstond er daar weer een Clockwork orange-achtige angst voor rivaliserende jeugdbendes. Zelf was ik vooral onder de indruk van de briljante titelmuziek, en het singletje van Barry De Vorzon was daar gelukkig gewoon te koop. Blijft een fantastisch nummer. In the city van Joe Walsh verscheen in datzelfde jaar ook op The long run van de Eagles.

The Warriors staat al jarenlang op nummer 1 in mijn lijst van beste films en dat is in zekere zin toch ook wel dankzij die geweldige soundtrack. Ik vroeg me een tijd geleden af in hoeverre de soundtrack overeind ging blijven zonder de bijhorende beelden, maar eigenlijk ben ik daar niet de juiste persoon voor. Al vanaf de eerste seconde dat het geweldige Theme from "The Warriors" van Barry De Vorzon door de speakers knalt zie ik meteen de respectievelijke scènes voor mijn ogen. Tof ook dat ze een aantal klassieke dingetjes uit de film mee hebben verwerkt in de soundtrack (onder andere het tegen elkaar klinken van de glazen flesjes op het einde van You're Movin' Too Slow of de radio DJ bij het begin van Fight maar het is toch wel jammer dat ze de iconische speech van Cyrus niet op de een of andere manier hebben toegevoegd) maar hier zitten ook gewoon een aantal erg fijne oorwurmen tussen die perfect op zichzelf staan. Nowhere to Run is meteen toegevoegd aan mijn meezing-playlist en In the City moet daar eigenlijk weinig voor onderdoen. Sowieso was De Vorzon (die een aantal nummers voor zijn rekening neemt als performer maar ook meeschreef aan In the City) zijn tijd ver vooruit. Zijn eigen nummers zou je perfect in de jaren '80 kunnen plaatsen door die synthesizers. Ben ik trouwens de enige die aan Bruce Springsteen moet denken bij hekkensluiter Last of an Ancient Breed van Desmond Child?