Gaerea - Loss (2026)

Submerged is een fijn nummer, maar de andere singles zijn toch beduidend minder (alhoewel niet slecht). Ik vrees dat de richting die de Portugezen inslaan niet ééntje is waar ik erg van onder de indruk ga zijn. De hoes is echter sowieso wel weer erg gaaf.

Wat ik zo hier en daar lees gaat dit een typische hit or miss worden voor de Gaerea fans van het vorige werk, gezien de verandering van koers. Beniewd wat het voor mij wordt, maar ik gun het een serieuze kans komend weekend in ieder geval...

Zojuist de eerste keer gedraaid, en ik moet zeggen dat het geen hit is maar ook geen miss.

De extra synths hier en daar vind ik goede toevoegingen. De clean vocals worden mij echter veel en veel te veel gebruikt... er zitten gewoon teveel metal-core invloeden in, dat zal ze qua populariteit waarschijnlijk geen windeieren leggen maar het doet mij verder weinig behalve irriteren.

Dat gezegd hebbende, een aantal melodieën zijn er schoon en de emotionele impact die de vorige twee albums hadden is er zeker nog, vooral als de harsh growls gebezigd worden. Voor een Gaerea album is dit album erg teleurstellend, maar als ik het benader als een willekeurige andere metal(-core) band dan is het wel zo eerlijk om te stellen dat er nog genoeg te genieten valt.

Eerste track is best hard. Maar ik vond het overall toch wel aardig rustig...

OK, anders dan we gewend waren, maar 1e luisterbeurt valt me niet tegen...

Ye, is that you?

Ten tijde van 'Mirage' voorspelde ik dat deze band veel potentie heeft om een groter publiek aan te spreken. Dat ze zo snel zouden zwichten voor commercie had ik dan weer niet verwacht, maar het zal zeker een groter publiek aanspreken. De uitwerking is best op orde, maar lang niet zo interessant als waar zij mee bezig waren. De nummers worden voorspelbaarder en gaan op elkaar lijken, het geluid gaat ook meer op andere bands lijken. Live zal het wel beter overkomen denk ik, hun eerdere optredens in ogenschouw nemende. Dat ga ik dit jaar nog vaak genoeg ontdekken.

Als deze niet op de frontpage stond had het nog langer geduurd voordat ik de band zou kennen. Wat nummers van Mirage beluisterd en ga daar eerst even goed voor zitten als ik het zo lees, daarvan wat nummers doorheen gespoeld en dat klonk erg goed.

Resultaten uit het verleden........

Gaerea heeft een sterke discografie opgebouwd en op basis daarvan bestelde ik dit album, zonder een noot van de al uitgebrachte nummers te hebben gehoord. Dat was wat betreft deze band de laatste keer....

Op Coma was natuurlijk al een verschuiving van het geluid te horen, maar daar juichte ik de ontwikkeling nog enthousiast toe. Op Loss lijkt de band zichzelf, en mij, echter te verliezen in een kunstmatig opgetrokken modern metalcoregeluid. Door het strakgetrokken geluid zijn af en toe nog flarden te horen van het Gaerea waar ik zo graag meer van zou willen horen, maar de kunstmatige boosheid overheerst op Loss... en die kan me maar matig boeien.....

Aangezien de LP hier toch ligt, zal ik het album ongetwijfeld nog aan een paar luisterbeurten onderwerpen. Wellicht ga ik het licht nog zien....

Oei, toch wel een tegenvaller na coma hoor.

Coma heb ik om wat voor reden dan ook overgeslagen, en Mirage kan ik me nog maar vaag herinneren. Dus ik ga deze eerste luisterbeurt redelijk blanco in. En dat bevalt wel, de plaat is wel wat popgevoelig/commercieel, maar beukt best fijn. Eens kijken hoe lang dit boeiend blijft. En tijd om Coma ook eens te gaan beluisteren.

De hoes is wel een pareltje trouwens. Hou daar wel van.

Na herhaalde beluistering toch verlaagd naar 3,5*.

Haalt het toch niet bij Coma en sluit me wat dat betreft aan bij de analyse van namsaap. Dat heeft me er trouwens wel toe gebracht met terugwerkende kracht Mirage te verhogen naar 4,5*

Ik vind zelf Coma een mooie middenweg tussen Mirage en deze plaat, welke mij inderdaad ook te commercieel geworden is. Op zich niets mis met commercieel, maar van Gaerea mag je meer verwachten, daarom ook zo teleurstellend. Behalve de hoes, die is inderdaad geweldig mooi. Maar verder toch nog een halfje er af.

Mijn eerste kennismaking met deze portugese band en het smaakt zeker naar meer. De bombastische deathmetal kent wellicht iets teveel cleane zang en de meeste tracks zijn aan de eenvormige kant, maar wat klinkt het allemaal lekker. De productie is werkelijk subliem en reeds bij opener Luminary valt het kwartje. Wat een heerlijke riffs. Ik ga het oeuvre van de band zeker verder verkennen.