Mumford & Sons - Prizefighter (2026)

Rubber Band Man (Feat. Hozier)

Prachtig nummer! Zo hoor ik ze graag.

Je boft! Zo hebben ze er al een stuk of honderd gemaakt.

Daarom. Laten we hopen dat er weer dertien bij komen!

Rubber Band Man met Hozier vind ik alvast een spetterend goed nummer!

Rubber band Man was een goed nummer, ook nieuwe single Prizefighter is heel erg goed. Heel rustig en vrij kaal kwa instrumentatie, maar het heeft wel iets.

Deze band had ik al lang opgegeven. Maar die 2 nieuwe nummers zijn absoluut goedgekeurd. Misschien omdat het eens geen lompe bombast is.

Ik had hetzelfde, maar deze 2 zijn echt goed

Haha, ik dacht al dat Prizefighter very Bon Iver was. Nogal logisch, hij zingt mee.

Mumford & Sons lost nu ook een song met de titel "The Banjo Song". De wonderen zijn de wereld nog niet uit.

Inmiddels is ook de derde single The Banjo Song gelost. Aaron Dessner heeft hierop meegeschreven. Dat is sowieso altijd een pluspunt vooraf.

Na Delta had ik ze ook al afgeschreven maar zie hier, een geweldige comeback na de gigantische flop van hun vorige worp.

Komt deze niet de 20e uit?

De plaat is een weekje naar achtergeschoven. Correctie ingediend!

Een vriendin van mij ging laatst naar Mumford & Sons in de Ziggo Dome. Even los van het - ik luister alleen bandjes die passen in Bitterzoet - gehalte is het toch altijd wel schrijnend te zien dat bands die de charme hebben/hadden om een zaal op zijn kop te zetten vervolgens met een verrekijker bekeken dienen te worden omdat de commercie ze vooruitsnelt. Over een Edje Sheeran nog niet te spreken die eenzaam op de middenstip van de Johan stond.

Misschien is het te idealistisch maar als je folk maakt zou ik als gerenomeerde naam gewoon niet in die massabakken gaan staan. Ik snap dat ze tegenwoordig in de Adele en Imagine Dragons-vijver vissen qua doelgroep - er is geen 40-plusser die een avondje Mumford & Sons zal overslaan - maar het heeft toch iets verdrietigs om zo'n band dan in een mensenzee te zien verdwijnen. Voor mij verliest het dan echt iets eigens.

Klinkt wel goed weer, maar het verzet geen bakens. Good old Mumford...I'll take it!

Niet gelijk dolenthousiast maar ze klimmen wel iets uit het dal van de vorige platen.

Al krijg ik geld toe...

Naar mijn mening het beste album sinds Babel. Moest er bijna 14 jaar op wachten maar een goede revanche voor de albums uit de jaren 15-25.

Grappig om te zien hoeveel drama zoekers hierop afkomen. Zal me altijd fascineren die behoefte om op albums te reageren van muziek waarvan je bij voorbaat al weet dat je het niks vind. Edje Sheeran heeft datzelfde effect.

Anywho! Eerste keer luisteren niet slecht, het middenstuk vind ik wat minder, maar ze pakken het vanaf nummer 10 weer goed op.

Tja, spannend wordt het nergens en het zouteloos is het bijna overal. Geen hoogvlieger en zeker geen prijsvechter.

Dat laatste denk ik eigenlijk wel want deze zou zomaar snel in de uitverkoopbakken kunnen eindigen.