Fatboy Slim - Halfway Between the Gutter and the Stars (2000)

Deze CD blijft groeien. Toen ik hem net had vond ik dit veruit de minste van meneer Cook, echter de nummers groeien naarmate je ze vaker hoort.

Met name Song For Shelter is geweldig opgebouwd met een superlekkere hook.

Er zijn echter ook een aantal nummers die met een kleine verandering zo veel beter hadden kunnen zijn. Zo had ik graag "talking bout my baby" gehoord met een beat, en was de video versie van "weapon of choise" toch beter met een normale stem dan de stem op de albumversie

4,5 sterren

Ik heb deze cd onlangs weer eens tevoorschijn gehaald en dat viel allemaal reuze mee. Eigenlijk ging ik er van uit dat mijn beoordeling nu wel lager zou uitvallen, maar dat was dus niet het geval.
Dit album is nog opmerkelijk fris gebleven.

Ik vind eigenlijk alleen de singles goed van dit album en dan vooral Sunset (Bird Of Prey), één van de beste Fatboy Slim tracks die wat minder poppy is dan de meeste andere Fatboy singles. De rest van dit album is niet zo muzikaal als je het mij vraagt.

Ik vind Star 69 ook wel een lekkere stampplaat. En Weapon of Choice was als single wel leuk door de geweldige videoclip met Christopher Walken... Maar echt FBS-fan ben ik nooit geweest.

Ik wel, want als producer kon Fatboy Slim wel heel erg sterk uit de hoek komen. You've Come Along Way Baby is daarvan het beste voorbeeld, maar op dit album staan is het allemaal stukken minder te zien. De versie van Weapon of Choice is bijvoorbeeld minder fris dan de videoclip versie. De videoclips zijn allemaal wel erg leuk geweest en de singles ook altijd van goede kwaliteit.

"Sunset (Bird Of Prey)", prachtige single. "Weapen of Choise" ook leuk. De rest toch wat minder. 3*

star 69 blijft een erg lekker nummer...........

En wat te denken van Ya Mama, dat vind ik ook nog steeds heeeerlijk!!

Vind dit album wat minder dan Better Living Through Chemistry en You've Come A Long Way Baby.
Misschien komt dat door de style van sommige nummers als Love Life en Demons, waar ik persoonlijk niet echt warm of koud van wordt.
Toch nog steeds een redelijk goed album.
Sunset en Ya Mama vind ik de beste tracks.

Opmerkelijk dat er hier nog niets over de imho prachtige hoes is gezegd.

Ik luister nu Star 69. Ligt het aan mij of hebben De Jeugd van Tegenwoordig hier wel erg veel inspiratie vandaan gehaald voor Watskeburt? Het is bijna een carbon-copy. Zelfs de tekst heeft er wat van weg.

Nou nou nou, ik zie net de clip van Weapon of Choice voor het eerst. Wat een geniale video! Respect voor Christopher Walken, da's nog eens wat anders dan die Siciliaan uit True Romance!

Dit is echt zo'n cd die je opzet in de auto als het lekker weer is of voor als je op het strand ligt. Ook een groei-album heb ik het idee, hij wordt steeds een stukje beter.

Ga hem verhogen van 3 naar 4, wat een vreemd album is dit toch, hij groeit echt naarmate je hem vaker hebt geluisterd. Uitschiteters zijn voor mij Star 69, Bird of Prey, Ya Mama en Retox, maar er staan eigenlijk maar 2 of 3 nummers op die ik minder vind. Ultieme zomerplaat ook dit, dank u, meneer Cook.

Viel in het begin wat tegen. Ik kende Fatboy Slim al van You've Come A Long Way Baby en die overtuigde me gelijk, maar deze niet. Maar dat is wel goedgekomen. Ik vind hem nu best wel goed (nog steeds niet zo goed als de voorganger) Vooral Mad Flava vind ik echt ongelooflijk lekkere track. De 2e helft van de cd vind ik sowieso sterker als het eerste gedeelte

Dit album ook herontdekt en hij stijgt gelijk naar de hoogste notering. Wat een top album. Een van de beste albums met dansvloergerichte muziek. Nog diverser en uitgewerkter dan de voorganger. Maar hoewel hij veel aandacht aan de afzonderlijke tracks heeft besteed vervalt hij nergens in nodeloze bombast. Zo zit hoogtepunt Demons echt geweldig in elkaar.

Maar de weg naar dat hoogtepunt is ook goed met dikke knallers en stampers van formaat. En wie stil kan blijft zitten op Weapon of choice zal nooit meer in beweging komen.

Hiermee kwam Norman op het hoogtepunt van zijn sterrendom. Want een ster dat was hij, ondanks de titel van het album. Na 2002 zakte het helaas af qua kwaliteit en ook dus met het succes.

Ik vind het eerste en het laatste nummer geweldig, hypnotiserend. Wat ertussen zit kan me niet zo boeien...

Ya Mama was toch ook geweldig, zeldzaam lichtpunt van een creatieve clip op MTV.

Raar dat dit zo laag beoordeeld wordt.
Melancholische gesamplede soulnummers afgewisseld met dansplaten waarbij het onmogelijk is stil te blijven zitten. Heel blij dat ik deze man volgende week om de hoek kan zien.

Bij herbeluistering beter dan ik het album destijds bij release ervaarde. De eerste paar tracks zijn ook nu nog steeds matig, maar vanaf Sunset (Bird Of Prey) wordt alles een stuk interessanter. Dat niveau wordt vervolgens vastgehouden tot het einde. Bepaalde tracks zeuren te lang door en echte krakers staan er niet op, maar al met al best een redelijk album. Groeiertje.

niet zo goed als de voorganger, maar het valt me na jaren op: dit is Fatboy's gospel-plaat. It's all about religion. Norman had ook voor de sellout-optie kunnen gaan, maar dat heeft hij hiermee zeker niet gedaan.